Οκτ 13

Λόγος στούς κεκοιμημένους (Ἅγιος Γρηγόριος Νύσσης)

Όσοι θεωρούν συμφορά την αναπόφευκτη ακολουθία της ανθρώπινης φύσης μας για εκείνους που εξέρχονται από τη ζωή και πενθούν βαρύτατα γι’ αυτούς που μεταβαίνουν από το βίο αυτόν στο νοερό και ασώματο δε μου φαίνεται ότι σκέφτηκαν τι είναι η ζωή μας, αλλά παθαίνουν ό,τι και οι πολλοί, που από κάποια ανόητη συνήθεια ό,τι έχουν το αγαπούν ως καλό, ό,τι κι αν είναι. Και βέβαια όποιος προηγείται από την άλογη φύση στο λόγο και στη νόηση θα ταίριαζε να έχει σ’ αυτό μονάχα ροπή, που παρουσιάζεται στην κρίση του λόγου καλό και προτιμητό και να μην προτιμά Διαβάστε Περισσότερα [...]
Οκτ 13

Παπα-Χαραλάμπος Διονυσιάτης: «…καί μέ τά κομποσχοίνια σώζονται οἱ κολασμένοι…»

«Χριστιανός χωρίς εκκλησιασμό, χωρίς προσευχή, χωρίς Θεία Κοινωνία, είναι ένα ξέφραγο αμπέλι, όπου ανά πάσα στιγμήν η πόρτα είναι ανοιχτή να μπουν μέσα οι κλέφτες, δηλαδή οι δαίμονες, να το αλωνίσουν». «Βρε-βρε… εγώ μέχρι τώρα ενόμιζα ότι οι πεθαμένοι σώζονται μόνο με λειτουργίες και μνημόσυνα. Τώρα όμως είδα και κατάλαβα ότι και με τα κομποσχοίνια σώζονται οι κολασμένοι… Και με τα κομποσχοίνια σώζεται ο κόσμος». *** «Ομολογώ γνώρισα πολλούς, που ξεκίνησαν να λένε ευχή (Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με) και πλανήθηκαν. Όμως γιατί πλανήθηκαν; Γιατί Διαβάστε Περισσότερα [...]
Οκτ 11

Αββάς Κασσιανός: Για την πτώση του διαβόλου

Ο πατήρ Γερμανός διατυπώνει την έκπληξή του πάνω στη θέση του Αββά, ότι δηλαδή η πτώση του διαβόλου είχε την αρχή της, τότε που ο Εωσφόρος θέλησε να πάρει τη θέση του Θεού. ΠΑΤΗΡ ΓΕΡΜΑΝΟΣ: Ως τώρα νομίζαμε ότι η αιτία και η αρχή της πτώσεως του διαβόλου, η οποία τον έκανε να ξεπέσει από την τάξη των Αγγέλων, ήταν ο φθόνος και η ζηλότυπη δολιότητά του. Αυτά ήταν που τον οδήγησαν να αποπλανήσει τον Αδάμ και την Εύα. Για το πώς άρχισε η πτώση του διαβόλου. ΑΒΒΑΣ ΣΕΡΗΝΟΣ: Όχι, η πηγή της πανουργίας και της πτώσεως του διαβόλου δεν βρίσκεται εδώ. Όπως το Διαβάστε Περισσότερα [...]
Οκτ 11

Ανανίας αρχιμανδρίτης Βατοπαιδινός (1806 – 1876)

Ο Ανανίας γεννήθηκε στα Ιωάννινα το 1806. Προτού ενταχθεί στη βατοπαιδινή αδελφότητα, το 1833, είχε σπουδάσει στη Ζωσιμαία Σχολή και είχε χειροτονηθεί διάκονος. Ως αρχιμανδρίτης διετέλεσε, από τα τέλη της δεκαετίας του 1840 και έως το 1872, ηγούμενος της Μονής Γκόλια, επίτροπος των μετοχίων της Μονής Βατοπαιδίου στη Μολδαβία (και μετά στη Βεσσαραβία) και πληρεξούσιος του Αγίου Όρους για τις υποθέσεις των αθωνικών περιουσιών στη Ρουμανία. Πέθανε στη Μονή Βατοπαιδίου το 1876. Ο Ανανίας βοήθησε την παιδεία του Γένους με τη μεγάλη του δωρεά (12.000 φλουριά) Διαβάστε Περισσότερα [...]
Οκτ 11

Αθανάσιος μοναχός Βατοπαιδινός (1853 – 1912)

Ο Αθανάσιος ο Βατοπαιδινός (κατά κόσμον Αστέριος Νικολαΐδης) διαδέχθηκε τον Χρυσόστομο Λαυριώτη στη Σχολαρχία της Αθωνιάδας καί τη διηύθυνε δέκα χρόνια, από το 1889 έως το 1899[1]. Ο μοναχός Αθανάσιος γεννήθηκε το 1853 στην Κομοτηνή. Το 1865 ήλθε και κοινοβίασε στην Ι. Μονή Βατοπαιδίου, όπου και το 1873 εκάρη μοναχός. Μαθήτευσε στη σχολή της Μονής του και στη συνέχεια το 1877 στάλθηκε από τη Μονή του και φοίτησε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, από την οποία αποφοίτησε το 1885[2]. Σε ηλικία 36 ετών, το 1889, διορίστηκε Σχολάρχης στην Αθωνιάδα. Τα πρώτα πέντε χρόνια Διαβάστε Περισσότερα [...]