Δεκ 20

γέροντας Πορφύριος διαβεβαίωσε ότι τον πλούτο του Αιγαίου θα το εκμεταλλευτεί η Ελλάδα!

Όσοι τον γνώρισαν έχουν να πουν για μια από τις κορυφαίες μορφές της Ορθοδοξίας διαχρονικά! Ένας γέροντας που έφυγε παιδάκι να ασκητέψει στο Άγιον Όρος και κατέληξε στην ...Ομόνοια (Πολυκλινική Αθηνών) για να γιατρέψει τις ψυχές των πονεμένων ανθρώπων. Έμπλεος της Θείας Χάριτος, με τα όσα θαυμαστά έπραξε έκανε ακόμη και τον γέροντα Παΐσιο να πει γι' αυτόν ότι "σαν κι αυτόν βγαίνουν κάθε 300-400 χρόνια"... Αν και δεν τον είχε συναντήσει δια ζώσης, καταλαβαίνουμε ότι η πνευματική τους επικοινωνία ήταν συνεχής. Έλεγε με τον γνωστό του τρόπο Διαβάστε Περισσότερα [...]
Δεκ 19

π. πρφυριος- ευχη

Share Button
Δεκ 19

ΓΕΡΟΝΤΙΣΜΟΣ: ΦΤΑΙΝΕ ΜΟΝΟ ΟΙ ΓΕΡΟΝΤΕΣ ;

  Γ Ε Ρ Ο Ν Τ Ι Σ Μ Ο Σ ΦΤΑΙΝΕ ΜΟΝΟ ΟΙ "ΓΕΡΟΝΤΕΣ" ; Ζούμε όντως στον χρυσό αιώνα του μοναχισμού; «Έλεγαν για τον αββά Χομαί ότι, όταν πέθαινε, είπε στα πνευματικά του παιδιά (δηλ. μοναχούς): «Να μην κατοικήσετε μαζί με αιρετικούς ούτε να έχετε γνωριμίες με άρχοντες ούτε τα χέρια σας να είναι απλωμένα για να μαζεύουν, αλλά μάλλον να είναι απλωμένα για να δίνουν.» (Αββάς Χομαί, σελ. 354) «Είπε ο αββάς Ζήνων, ο μαθητής του μακαρίου Σιλουανού: «Να μην κατοικήσεις σε τόπο ονομαστό ούτε να καθίσεις μαζί με άνθρωπο που έχει Διαβάστε Περισσότερα [...]
Δεκ 19

Μεγαλόσχημος Μοναχός Γερόντιος Προδρομίτης. Μέρος Β’.Τελευταῖο. Ρουμάνοι Ἁγιορεῖτες μοναχοί

   Μεγαλόσχημος Μοναχός Γερόντιος Προδρομίτης. Μέρος Β'.Τελευταῖο Ἡ ἁπλότης καί ἀκτημοσύνη τοῦ γέροντος Γεροντίου δέν περιεγράφοντο. Ἐάν  ἐλάμβανε ἀπό κἄπου χρήματα ἤ τοῦ ἔδινε κάποιος προσκυνητής, τά ἔδινε ὅλα στό γραφεῖο τῆς Σκήτης λέγοντας στόν Ἀδελφό: "Πάρτα, γιατί δέν θέλω νά  μ᾿ εὕρη ἡ νύκτα μέ χρήματα στά χέρια μου". Μεγάλη ἐντύπωσι μᾶς ἔκανε ἡ τελευταία ἡμέρα τῆς ζωῆς του. Τό πρωΐ εἶχε πάει νά βοηθήση στό μαγειρεῖο γιά τόν καθαρισμό τῶν  λαχανικῶν καί τήν προετοιμασία γιά τό μαγείρευμα τῶν φαγητῶν. Μετά βγῆκε Διαβάστε Περισσότερα [...]
Δεκ 19

Μοναχός Γαβριήλ Προδρομίτης. Ρουμάνοι Ἁγιορεῖτες μοναχοί.

  Ὁ μοναχός Γαβριήλ ἔζησε πολλά χρόνια στό Μοναστήρι καί δέν ἀποφάσιζε νά  γίνη μοναχός ἀπό τήν ὑπερβολική εὐλάβεια πού εἶχε γιά τό σχῆμα καί τήν  μοναχική ζωή. Ἔλεγε: "Εἶναι μεγάλη τιμή νά εἶσαι μοναχός, ἀλλά ἐγώ εἶμαι ἄνθρωπος ἁμαρτωλός καί δέν εἶμαι ἄξιος αὐτῆς τῆς τιμῆς.... Ἀγαποῦσε νά ἐπιτελῆ μέ προθυμία καί ὑπακοή τά καθήκοντα τῆς μοναχικῆς  βιοτῆς καί γι᾿ αὐτό δέν ἦτο κατώτερος ἀπό τούς καλλιτέρους μοναχούς τῆς   Σκήτης τοῦ Προδρόμου. Μεταξύ τῶν ἄλλων καλῶν καί ἐναρέτων πράξεων ὁ π. Γαβριήλ εἶχε καί τήν  ἑξῆς Διαβάστε Περισσότερα [...]