Αυγ 23

Μήν σταματᾶς ποτέ νά λές τήν εὐχή ( Γέρων Ἰωσήφ ὁ Ἡσυχαστής)

«Η πράξη της νοεράς προσευχής είναι να βιάσεις τον εαυτόν σου να λέγεις συνεχώς την ευχή με το στόμα αδιαλείπτως. Στην αρχή γρήγορα, να μην προφθάνει ο νους να σχηματίζει λογισμό μετεωρισμού. Να προσέχεις μόνο στα λόγια: «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με». Όταν αυτό πολυχρονίσει, το συνηθίζει ο νους και το λέγει και γλυκαίνεσαι ωσάν να έχεις μέλι στο στόμα σου και θέλεις να το λέγεις. Αν το αφήσεις στενοχωρείσαι πολύ. Όταν το συνηθίσει ο νους και χορτάσει -το μάθει καλά- τότε το στέλνει στην καρδιά. Επειδή ο νους είναι ο τροφοδότης της Διαβάστε Περισσότερα [...]
Αυγ 23

Πώς με την προσευχή γίνεσαι, καθαρός, ελαφρύς, διαυγής, χαριέστατος, γλυκύς, μαλακός σαν βαμβάκι, πληρης σοφίας και γνώσεως. Γέροντος Ιωσήφ Ησυχαστού

Επιστολή Εικοστή Πέμπτη Καταπαύουν οι αισθήσεις και αρπάζεται ο ευχόμενος εις θεωρίαν Αυτό που γεύτηκες παιδί μου στην προσευχή σου εκείνο το βράδυ είναι η ενέργεια της Χάρης. Αυτό γύρευε να σου το δώσει πάλι  ο Κύριος, όταν θελήσει. Γνωρίζω έναν αδελφό που μία μέρα συνάντησε πολλούς πειρασμούς και  πέρασε όλη την ημέρα εκείνη με δάκρυα χωρίς καθόλου να γευτεί (τη χάρη). Καθισμένος λοιπόν σε μία πέτρα κατά τη Δύση του ηλίου έβλεπε στην κορυφή το Ναό της Μεταμορφώσεως και κλαίγοντας παρακαλούσε, λέγοντας με πόνο:     Κύριε, καθώς μεταμορφώθηκες Διαβάστε Περισσότερα [...]
Αυγ 23

Θέλει, όπου σε βρει η Χάρις, εκεί να σταθείς. Γέροντος Ιωσήφ Ησυχαστού

Αποσπάσματα από 35 και 36η Επιστολή Πρόσεξε λοιπόν αυτό το  μαθηματάκι «ΤΗΣ ΠΡΑΞΕΩΣ»: Όταν βλέπεις την Χάριν να ενεργεί και ευφραίνεται η ψυχή σου και σταλάζουν χωρίς βία τα δάκρυα – για τα ελέη που σου χάρισε  ο Θεός – αν είσαι στην προσευχή ΣΤΑΣΟΥ. ΟΡΘΙΑ όταν είσαι ΜΗΝ ΚΙΝΕΙΣΑΙ. Όπου κάθεσαι ΚΑΘΟΥ. Εάν εύχεσαι ΕΥΧΟΥ χωρίς νηπιακό λογισμό και να δέχεσαι τη ραγδαία βροχή του Πνεύματος σε σένα όσο κρατήσει. Διότι και στην εργασία  αν σου έρθει, αν σηκωθείς για την ευχή ΔΙΑΚΟΠΤΕΤΑΙ. ΘΕΛΕΙ  ΟΠΟΥ  ΣΕ  ΒΡΗΚΕ  ΕΚΕΙ  ΝΑ  ΣΤΑΘΕΙΣ. Να μη γίνεις Διαβάστε Περισσότερα [...]
Αυγ 23

Αγιορειτική ανάκαμψη και ο Γέρων Ιωσήφ Ησυχαστής Καθηγητής Γεώργιος Ι. Μαντζαρίδης

Με αφορμή την πρόσφατη επέτειο της κοιμήσεως του μακαριστού Γέρ. Ιωσήφ του Ησυχαστή  (2 Νοεμβρίου 1898 - 28 Αυγούστου 1959), δημοσιεύουμε σήμερα το πρώτο μέρος από ένα σημαντικό άρθρο του Ομότιμου Καθηγητή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, κ. Γ. Μαντζαρίδη, σχετικά με την ιδιαίτερη συμβολή της οσιακής αυτής προσωπικότητας του σύγχρονου Μοναχισμού στην ανάσχεση της πληθυσμιακής φθοράς που χαρακτήριζε μέχρι τις μέρες του την Αθωνική Πολιτεία. Η σταθερή ανάκαμψη του αγιορειτικού μοναχισμού, που παρατηρείται σήμερα, άρχισε να επισημαίνεται Διαβάστε Περισσότερα [...]
Αυγ 23

Η Παναγία μητέρα μας – Γέρων Ιωσήφ Βατοπαιδινός

Όλα τα κτίσματα έχουν προσφέρει, το κάθε ένα με τη σειρά του, τον τρόπο της εξυπηρετήσεως τους στο θέμα της σαρκώσεως τού Θεού Λόγου. Εκείνο δε πού προσφέραμε εμείς, η ανθρώπινη φύση, ως αντιπροσφορά για το μέγιστο δώρο της θείας κενώσεως του Ιησού μας, το κατ’ εξοχήν τελειότατον των δώρων, είναι η Παναγία μητέρα Του και μητέρα όλων μας. Έτσι εδώ έγινε κάτι το απερίγραπτο. Πώς ευρέθη η ικανότητα σε αυτήν την Κόρη, ούτως ώστε να μπορέσει να εξυπηρέτηση έναν τέτοιο σκοπό, όπου όλα τα υπόλοιπα κτίσματα δεν ήσαν πλέον ικανά να προσφέρουν αυτό πού έλειπε; Διαβάστε Περισσότερα [...]