Γέρ. Γερβάσιος Παρασκευόπουλος: “ΕΡΟ ουράνιος Πατέρας, για τη μεγάλη εορτή των Χριστουγέννων ετοιμάζει Δείπνο μέγα, στο οποίο προσκαλεί όλα τα τέκνα Του. Θέλει να μη λείψει κανείς. Θέλει να καθίσουν όλοι στο Δείπνο , που για αυτούς ετοίμασε και παρέθεσε. Θέλει να το γευτούν, να δουν και να πεισθούν ότι “Χρηστός ο Κύριος“. Για αυτό και απευθύνει προς όλους μας σήμερα : “Ἔρχεσθε, ὅτι ἤδη ἕτοιμά ἐστι πάντα“. Αλλά ποιο είναι το Δείπνον αυτό και ποια τα εδέσματά του;
Το Δείπνο τούτο είναι ο Μυστικός Δείπνος της Καινής Διαθήκης. Είναι ο Μόσχος Διαβάστε Περισσότερα [...]
Δεκ
17
Γέρ. Γερβάσιος Παρασκευόπουλος: “ΕΡΧΕΣΘΕ, ΟΤΙ ΗΔΗ ΕΤΟΙΜΑ ΕΣΤΙ ΠΑΝΤΑ”
Γέρ. Γερβάσιος Παρασκευόπουλος: “ΕΡΟ ουράνιος Πατέρας, για τη μεγάλη εορτή των Χριστουγέννων ετοιμάζει Δείπνο μέγα, στο οποίο προσκαλεί όλα τα τέκνα Του. Θέλει να μη λείψει κανείς. Θέλει να καθίσουν όλοι στο Δείπνο , που για αυτούς ετοίμασε και παρέθεσε. Θέλει να το γευτούν, να δουν και να πεισθούν ότι “Χρηστός ο Κύριος“. Για αυτό και απευθύνει προς όλους μας σήμερα : “Ἔρχεσθε, ὅτι ἤδη ἕτοιμά ἐστι πάντα“. Αλλά ποιο είναι το Δείπνον αυτό και ποια τα εδέσματά του;
Το Δείπνο τούτο είναι ο Μυστικός Δείπνος της Καινής Διαθήκης. Είναι ο Μόσχος Διαβάστε Περισσότερα [...]
40. Πρώην εγγονός του αείμνηστου ησυχαστού Χαρίτωνος υπήρξε και ο Χαρίτων μοναχός, ο Καυσοκαλυβίτης. Ακολούθησε τα ευλογημένα ίχνη του παππού του και επιδόθηκε στην άθληση και τα κατορθώματα της ασκήσεως, νέος όταν ήταν ακόμη. Πολλές φορές έπεφτε σε έκσταση ενώ έτρωγε. Αδιάκοπη νίψη και αδιάλειπτος προσευχή ήταν η ζωή του. Και ο θάνατος του οσιακός και αυτός. Έπεσε κατάκοιτος στο κρεβάτι και στα τελευταία του έβλεπε ουράνια οπτασία. Πάτερ Αθανάσιε, έλεγε στον παραδελφό του, κοίταξε. Που βρέθηκαν τόσο μικρά ολόλευκα παιδάκια; Ω, τι ωραία,
Εἴμεθα δημόσιοι ἄνδρες, εἴμεθα ἐπίσκοποι καὶ πρέπει νὰ λογοδοτοῦμε στὸ ποίμνιόν μας καὶ νὰ γνωρίζῃ ὁ λαός μας, τί κάνουμε τὴ δραματικὴ ἐποχὴ ποὺ ζοῦμε. Καὶ συχνὰ ἀκοῦμε· Τί κάνουν οἱ δεσποτάδες… Καὶ ἰδίως αὐστηρὸς εἶνε ὁ κόσμος —καὶ δικαίως— ὡς πρὸς ἐμέ, ποὺ λένε· Τί κάνει ὁ Καντιώτης; – θὰ τὸ ἔχετε ἀκούσει πολλὲς φορές. Γιατί σιωπᾷ; γιατί δὲ᾿ μιλάει; γιατί τοῦτο; γιατί ἐκεῖνο;… ᾿Εν τούτοις ὅμως ἐμεῖς, παρόλο τὸ βαθὺ γῆρας μας, προσπαθοῦμε ὅσο μποροῦμε νὰ ἐκτελέσουμε τὰ ἱερά μας καθήκοντα.Λοιπόν,
Διάλογος ενός υποτακτικού με τον γέροντά του:
- Γέροντα, λέω την ευχή, «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με», αλλά δεν καταλαβαίνω τίποτα.
- Δεν καταλαβαίνεις εσύ που τη λες την ευχή, αλλά καταλαβαίνει ο διάβολος και καίγεται, και φεύγει.
Ε, καλά παιδί μου, θέλεις να δείς θαύμα, από την ευχή, απ’ την προσευχή;
- Καί βεβαίως θέλω!
- Καλά, του λέει, θα προσευχηθώ στον Θεό να σού δείξει ένα θαύμα να καταλάβεις πόση δύναμη έχει η ευχή. Αυτό το «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με» που στην οποίαν ευχή αναφέρονται όλα τα πατερικά μας βιβλία∙ και ειδικότερα βέβαια
1. Ο Θεός μας ήρθε εδώ ανάμεσά μας για να μας επαναφέρει στην αυθεντική μας κατάσταση, την κατάσταση της δημιουργίας μας. Έκανε τα πάντα, ώστε ο άνθρωπος να μπορέσει να κατανοήσει το θέλημά Του.
Θα μπορούσε να σώσει την ανθρωπότητα με διαφορετικό τρόπο, αλλά η πεπτωκυία ανθρωπότητα διετάραξε το εκλεπτυσμένο εργαλείο της ανθρώπινης νόησης και έγινε ανίκανη για το καλό. Υποτάχθηκε στην εξουσία των πονηρών πνευμάτων και παραδόθηκε εκουσίως σ’ αυτά.
2. Ο Θεός δεν δημιούργησε το κακό. Το κακό προήλθε από τις πνευματικές εκείνες υπάρξεις που αποστράφηκαν