Δεκ 17

Σε όσους πενθούν για το θάνατο αγαπημένων τους προσώπων

Σε όσους πενθούν για το θάνατο αγαπημένων τους προσώπων Όταν επιστρέφει κανείς από την ξενητιά στην πατρίδα του, είναι όλος ευφροσύνη και αγαλλίαση, επειδή έρχεται να δει τους συγγενείς και τους αγαπημένους του. Όταν βρίσκεται κανείς κλεισμένος σε σκοτεινή φυλακή και τον αφήσουν ελεύθερο, χοροπηδάει απ΄τη χαρά του, επειδή, από τον ζοφερό εκείνο τόπο της καταδίκης, βγήκε στο φως και βρήκε τη λευτεριά του. Και όταν ο ταλαιπωρημένος και θαλασσοπνιγμένος ναυτικός φτάνει στο λιμάνι, λυτρωμένος από τ΄άγρια κύματα και τους κινδύνους, νιώθει μεγάλη Διαβάστε Περισσότερα [...]
Δεκ 17

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΪΣΙΟΣ: “ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ ΜΑΣ …΄΄

  -Γέροντα, πρέπει να λέμε «δόξα Σοι ο Θεός», όταν όλα πηγαίνουν καλά; - Μα, αν δεν λέμε το «δόξα Σοι ο Θεός» στις χαρές, πως θα το πούμε στις θλίψεις; Εσύ το λες στις θλίψεις και δεν θέλεις να το πης στις χαρές; Αλλά, όταν είναι αχάριστος κανείς, δεν γνωρίζει την αγάπη του Θεού. Η αχαριστία είναι μεγάλη αμαρτία. Για μένα είναι θανάσιμο αμάρτημα. Ο αχάριστος με τίποτε δεν ευχαριστιέται Για όλα γκρινιάζει, όλα του φταίνε. Στην πατρίδα μου, τα Φάρασα, χρησιμοποιούσαν πολύ το πετιμέζι. Ένα βράδυ μια κοπέλα έκλαιγε, γιατί ήθελε πετιμέζι. Η μάνα της - τι Διαβάστε Περισσότερα [...]
Δεκ 17

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΐΣΙΟΣ: “ΠΟΤΕ ΜΗΝ ΞΕΚΙΝΑΣ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΣΟΥ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ, ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙΣ”

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΐΣΙΟΣ: "ΠΟΤΕ ΜΗΝ ΞΕΚΙΝΑΣ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΣΟΥ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ, ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙΣ" Μια φορά είχε έρθει στο Καλύβι ένα νέο παιδί απελπισμένο, γιατί έπεφτε σε σαρκική αμαρτία και δεν μπορούσε να απαλλαγή από αυτό το πάθος. Είχε πάει σε δυο πνευματικούς που προσπάθησαν με αυστηρό τρόπο να το βοηθήσουν να καταλάβη ότι είναι βαρύ αυτό που κάνει. Το παιδί απελπίσθηκε. «Αφού ξέρω ότι αυτό που κάνω είναι αμαρτία, είπε, και δεν μπορώ να σταματήσω να το κάνω και να διορθωθώ, θα κόψω κάθε σχέση μου με τον Θεό». Όταν άκουσα το πρόβλημά Διαβάστε Περισσότερα [...]
Δεκ 17

Ἀπό τό βιβλίο «Τέσσερεις ὧρες μέ τόν γέροντα Παΐσιο»

Παρά τά φαινόμενα καί τήν ἀναξιότητα τῶν μοναχῶν καί κληρικῶν, ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἀκένωτη πηγή θαυμάτων. Παίρνει νερό καί τό κάνει Ἁγίασμα - παίρνει ψωμί καί κρασί καί τό κάνει Θεία Εὐχαριστία - παίρνει τόν ἄνθρωπο χῶμα καί τόν κάνει Θεό! Αὐτά τά θαύματα πολλοί δέν τά βλέπουν. Γιατί, ἄν τά ἔβλεπαν, δέν θά περιφρονοῦσαν ἤ μισοῦσαν τήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, ἀλλά θά τήν ἀγαποῦσαν, θά τήν τιμοῦσαν καί δέν θά μιλοῦσαν γι’ αὐτήν μέ περιφρόνηση, ὅπως μιλοῦν. «Ὅποιος σκύβει ταπεινά καί δέχεται τά χτυπήματα ἀπό τούς ἄλλους, διώχνει Διαβάστε Περισσότερα [...]
Δεκ 17

Ύμνοι Όρθρου Αγίας Αικατερίνης της Μεγαλομάρτυρος

Ύμνοι Όρθρου Αγίας Αικατερίνης της ΜεγαλομάρτυροςἘξαποστειλάριον ἕτερον. Τοῖς Μαθηταῖς συνέλθωμεν. Παρθενομάρτυς ἔνδοξε, τοῦ Χριστοῦ θεία νύμφη, Αἰκατερίνα πάνσοφε, ἀγλαόμορφε κόρη, ἀνευφημοῦμέν σε πίστει, καὶ τὴν θείαν σου μνήμην, τελοῦμεν σὺ γὰρ ἔσβεσας, πλάνην πᾶσαν εἰδώλων, ῥητορικῆς καθελοῦσα πᾶσαν ἐρεσχελίαν, ὑπὲρ ἡμῶν οὖν πρέσβευε, καὶ εἰρήνης τοῦ κόσμου. Ἕτερον. Γυναῖκες ἀκουτίσθητε.... Μαρτύρων τὸ ἀγλάϊσμα, παρθένων σεμνοπρέπεια, νύμφη Χριστοῦ σεμνοτάτη, Αἰκατερίνα πάνσοφε, σορῷ τῇ τῶν λειψάνων σου, ταῖς ἱεραῖς Διαβάστε Περισσότερα [...]