Ιαν
19
“ξεμάτιασμα”μικρών παιδιών
Όταν τα παιδιά τα μικρά συμβεί να πάθουν εκ βασκανίας, θα παίρνετε ολίγο βαμβάκι, θα το βουτάτε εις το κανδήλι πού έχετε εις τας εικόνας, θα αλείφετε το παιδί εις το μέτωπον και το πρόσωπον σταυροειδώς και θα λέγετε τα εξής τροπάρια:
Σταυρός ο φύλαξ πάσης της Οικουμένης,
Σταυρός η ωραιότης της Εκκλησίας,
Σταυρός βασιλέων το κραταίωμα,
Σταυρός πιστών το στήριγμα,
Σταυρός Αγγέλων η δόξα καί των δαιμόνων το τραύμα.
Εξηγόρασας ημάς εκ της κατάρας του νόμου τω Σταυρώ προσηλωθείς και τη λόγχη κεντηθείς την αθανασίαν επήγασας ημίν Διαβάστε Περισσότερα [...]
Ο όσιος πατήρ Ιουστίνος Πόποβιτς
Ο όσιος πατήρ Ιουστίνος Πόποβιτς γεννήθηκε στις 25 Μαρτίου 1884 στην πόλη Βράνε της νοτίου Σερβίας. Εκοιμήθη οσιακά στις 25 Μαρτίου το 1979. Σπούδασε Θεολογία στη Σερβία, Ρωσία και Αγγλία και ανεκηρύχθη το 1926 διδάκτωρ της Θεολογίας υπό της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1935, εξελέγη υφηγητής και μετά καθηγητής της Δογματικής της Θεολογικής Σχολής του Βελιγραδίου. Το 1945, επικρατήσαντος του κομμουνιστικού καθεστώτος υπεχρεώθη να εγκαταλείψει το Πανεπιστήμιο και έζησε στην Ιερά Μονή των 
π. Βασίλειος Γοντικάκης, Αγιορείτης Γέροντας.
Κάθε φορά που ο άνθρωπος έρχεται αντιμέτωπος με τον θάνατο, τα συναισθήματα που κυριαρχούν είναι η θλίψη, η απογοήτευση και ο φόβος. Ο π. Βασίλειος Γοντικάκης στην ιστορική, πλέον, ομιλία του στην Φιλοσοφική Σχολή του Α.Π.Θ. το 1986 έδειξε, με αφορμή την πορεία προς Εμμαούς, τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να αντιμετωπίζουμε το θάνατο.
π. Βασίλειος Γοντικάκης, Αγιορείτης Γέροντας.
«Σήμερα, λοιπόν, θα μιλήσουμε για τον θάνατο και μου ήρθε στο νου η αγωνία, αν θέλετε και η απογοήτευση των μαθητών μετά 
Λόγοι Ασκητικοί: Περί Σιωπής π. Αντωνίου Ρωμαίου
Λόγοι Ασκητικοί: Περί Σιωπής π. Αντωνίου Ρωμαίου
Η σιωπή είναι η πιό γόνιμη μήτρα για τη ζωή του πνεύματος.
Το να σιωπάς με γνώση σημαίνει πως έχεις δουλέψει πολύ στον εαυτό σου.
Το να σιωπάς όταν είσαι άδειος, είναι φρόνηση, το να σιωπάς όμως όταν είσαι γεμάτος, είναι αγιότης.
Ένα λεπτό σιγής του σοφού, αντιρροπεί προς χιλιάδες ώρες μωρολογίας δοκησισόφων.
Η σιωπή που γεμίζει με την παρουσία του Θεού γεννά τους πιό σωστούς διαλόγους.
Η σιωπή που είναι γεμάτη από 
ΖΩΝΤΑΝΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ
ΖΩΝΤΑΝΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ
Στην Ορθόδοξη πνευματικότητα και πραγματικότητα, όταν μιλάμε για μυστική ένωση με το Θεό, νοούμε τη βουλητική και συνειδητή αποδοχή ότι είμαστε «προσειλημμένοι» «εν τω Χριστώ», ότι είμαστε δυναμικά ενυπόστατοι στο Θεανδρικό Πρόσωπο του Ιησού Χριστού. Τούτη την αλήθεια τη ζούμε λειτουργημένη κατεξοχήν μέσα στο Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας. Μέσα σ' αυτό το Μυστήριο έχουμε τις πρϋποθέσεις για τη μέθεξή μας σε μια υποστασιωμένη αναγέννηση του ανθρώπου, που επιτεύχθηκε πραγματικά και δυναμικά στο Θεανδρικό