Όσιος Αντίπας ο Μολδαβός (+1882) ΜΝΗΜΗ ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΑΓΙΩΝ Όσιος Αντίπας ο Μολδαβός (+1882) Ο ιερομόναχος μεγαλόσχημος Αντύπας γεννήθηκε στο χωριό Καλαποντέστι του  νόμου Μπακάου Μολδαβίας το 1816. Οι γονείς του ήταν ορθόδοξοι και πολύ  ευλαβείς. Ο πατέρας του, Λουκιανός, ήταν διάκονος στην εκκλησία του  χωρίου του, ενώ ή μητέρα του Αικατερίνη, αργότερα, όταν ο Αγ. Αντύπας  έφυγε για το μοναστήρι έγινε μοναχή με το όνομα Ελισάβετ. Για πολύ καιρό δεν είχαν παιδιά. Μετά τις επίμονες όμως προσευχές τους γεννήθηκε ένα  παιδί, πού το ονόμασαν Αλέξανδρο. Ή Διαβάστε Περισσότερα [...]

Όσιος Μακάριος ο Μακρής (+1431) ΜΝΗΜΗ ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΑΓΙΩΝ Όσιος Μακάριος ο Μακρής (+1431) Γεννήθηκε περί το 1383 από ευσεβείς κι επιφανείς γονείς στή Θεσσαλονίκη.  Διακρινόταν για την παιδεία του, την αρετή καο τη σύνεση του. Είχε το  προσωνύμιο Ασπρόφρυς. Νέος ήλθε στο 'Άγιον Όρος (1401) κι έγινε μοναχός  στη Μονή Βατοπεδίου υπό τον ενάρετο Γέροντα Αρμενόπουλο επί διετία και  αργότερα τον ασκητή Δαβίδ και χειροτονήθηκε διάκονος και ιερεύς. Με τον  Δαβίδ πήγε στην Κωνσταντινούπολη, υστέρα από πρόσκληση του αυτοκράτορα  Μανουήλ Β' του Παλαιολόγου. Ο Διαβάστε Περισσότερα [...]

ΑΓΕΙΟΡΕΙΤΕΣ ΑΓΙΟΙ Ο άγιος Νεομάρτυς και Οσιομάρτυς Ονούφριος Μαρτύρησε στη Χίο στις 4 Ιανουαρίου 1818 Ο άγιος καταγόταν από ένα χωριό Κάμπροβα κοντά στο Τύρνοβο της Βουλγαρίας. Στο άγιο Βάπτισμα ονομάστηκε Ματθαίος. Οι γονείς του ήταν ευσεβείς Χριστιανοί, ο πατέρας του μάλιστα έγινε  μοναχός μαζί του στο Άγιο Όρος με το όνομα Δανιήλ. Από μικρός έλαβε  επιμελημένη ανατροφή, έμαθε δε και γράμματα στο σχολείο. Κάποια μέρα, δεν ξέρουμε για ποιο λόγο έτυχε να τον δείρουν οι γονείς του.  Αυτός λυπημένος είπε μπροστά σε κάποιους Τούρκους ότι Διαβάστε Περισσότερα [...]

Ο κατά κόσμον Δήμος Φλώρος, ο μετέπειτα μοναχός Δαυίδ, γεννήθηκε το έτος 1889 στο χωριό Κτιστάδες της ορεινής Άρτας. Είχε άλλα δύο αδέλφια. Οι γονείς τους δίδαξαν με το παράδειγμά τους την ευλάβεια και την αγάπη στο Θεό· τους έμαθαν να πηγαίνουν στην Εκκλησία και να προσεύχονται.    Όταν ο Δήμος ήταν πέντε χρονών, είδε ουράνιο φως, ενώ η μητέρα του, στην οποία το έδειχνε, δεν έβλεπε τίποτε.    Άλλη φορά είδε να ανοίγει ο ουρανός και είδε μέσα σε απερίγραπτη δόξα τάγματα Αγίων και Αγγέλων να δοξολογούν το Θεό που καθόταν πάνω στο θρόνο Του.    Διαβάστε Περισσότερα [...]

Γερώ - Δαυίδ Διονυσιάτης. (Μέρος Β'). Τελευταῖο. Από την ασκητική και ησυχαστική Αγιορείτικη παράδοση  Γερώ - Δαυίδ Διονυσιάτης. (Μέρος Β'). Τελευταῖο Το κελί του ήταν πολύ ατημέλητο και λερωμένο γι' αυτό είχε πολλούς ψύλλους και κοριούς. Όταν ήρθε η συνοδεία του παπα-Χαράλαμπου από το Μπουραζέρι, θέλησαν να το καθαρίσουν και πέταξαν στη θάλασσα πολλά άχρηστα πράγματα. Ο γερω-Δαυίδ δεν αντέδρασε, μόνο έλεγε: "Δόξα τω Θεώ που ήρθαν οι πατέρες και μας καθαρίζουν".    Στο ταπεινό, μικρό, μισοσκότεινο, απεριποίητο κελάκι του καταγινόταν στην ευχή. Διαβάστε Περισσότερα [...]