Ιαν 03

“Ούτε η νύχτα να μη διακόψει την ελεημοσύνη σου. Μην πεις, «Φύγε τώρα κι έλα πάλι αύριο να σου δώσω βοήθεια».”

"     "Ούτε η νύχτα να μη διακόψει την ελεημοσύνη σου. Μην πεις, «Φύγε τώρα κι έλα πάλι αύριο να σου δώσω βοήθεια»." "Ούτε η νύχτα να μη διακόψει την ελεημοσύνη σου. Μην πεις, «Φύγε τώρα κι έλα πάλι αύριο να σου δώσω βοήθεια»."  Δεν είναι καθόλου εύκολο να βρει κανείς την υψηλότερη απ’ όλες τις αρετές και να της δώσει το πρωτείο και το βραβείο, όπως ακριβώς δεν είναι εύκολο να βρει μέσα σ’ ένα ολάνθιστο και μοσχοβόλο λιβάδι το πιο ωραίο κι ευωδιαστό λουλούδι, καθώς πότε το ένα και πότε το άλλο του τραβάει την προσοχή και τον προκαλεί να το Διαβάστε Περισσότερα [...]
Ιαν 03

Η διωκόμενη Ρωσική Εκκλησία των Κατακομβών (Β΄)

  Κοινή συνιστώσα όλων των Επισκόπων, Κληρικών και λαϊκών πού δεν αναγνώρισαν την Διακήρυξη του 1927 και το νέο εκκλησιαστικό σχήμα του Μητροπ. Σεργίου, ήταν η διακοπή μυστηριακής κοινωνίας. Η Δεοντολογία (γιατί δεν επιτρέπεται η κοινωνία με τους Σεργιανιστές) και η Εκκλησιολογία - Ομολογία (τί είναι η Εκκλησία των Κατακομβών και τι ο Σεργιανισμός - Πατριαρχείο Μόσχας), προκύπτουν αφ' ενός μεν από μία σειρά μεγάλης ιστορικής και εκκλησιολογικής σημασίας έγγραφα διωχθέντων Επισκόπων κ.ά. Κληρικών (όπως εγκυκλίων, επιστολών, απολογιών στίς ανακριτικές Διαβάστε Περισσότερα [...]
Ιαν 03

Εμπιστοσύνη στην πρόνοια του Θεού(Όσιος Μακάριος της Όπτινα

  Ἐμπιστοσύνη στήν πρόνοια τοῦ Θεοῦ Ἄκουσε! Ὁ ἴδιος ὁ Κύριος λέει γιά τόν ἄνθρωπο που ἐμπιστεύεται τόν ἑαυτό του στην  θεία πρόνοια:«Ἐπ΄ ἐμέ ἤλπισε, καί ρύσομαι αὐτόν· σκεπάσω αυτόν, ὅτι ἔγνω τό ὄνομά μου. Κεκράξεται πρός με, καί ἐπακούσομαι αὐτοῦ, μετ' αὐτοῦ  εἰμί ἐν θλίψει· ἐξελοῦμαι αὐτόν καί δοξάσω αὐτόν» (Ψαλμ. 90: 14-15).  Οἱ θλίψεις καί τά βάσανα ἑδραιώνουν τήν πίστη μέσα μας, καί μᾶς διδάσκουν νά περιφρονοῦμε τόν κόσμο καί τή δόξα του. Πίστευε πάντοτε ὅτι κανένα κακό, καμιά λύπη δέν μπορεῖ νά μᾶς βρεῖ-οὔτε μιά τρίχα δέν Διαβάστε Περισσότερα [...]
Ιαν 03

Ένας “ασήμαντος” μοναχός μέσα στην νύχτα.

Ένας “ασήμαντος” μοναχός μέσα στην νύχτα. Ένιωθα να πνίγομαι. Χανόμουν. Κανένα έλεος. Καμία βοήθεια. Απώλεια. Σκότος. Πήρα ανάσα. Ξύπνησα… μέσα στο ιλαρό φως του καντηλιού μου. Η καρδιά μου κτυπούσε σε ρυθμούς φόβου.  «Κύριε, ελέησόν με…» ψιθύριζα δειλά, λες και απέφευγα να με ακούσει κάποιος κρυμμένος εχθρός.  Με την ευχή, σίγα σιγά, γαλήνευσα. Ήρθα στα συγκαλά μου.  «Γιατί φοβήθηκα; Γιατί τόση αγωνία; Όλα αυτά από ένα όνειρο; Όλα αυτά από κάτι το ψεύτικο και φτιαχτό;» αναλογίστηκα. “Χρόνια μοναχός και όμως τίποτα δεν κατάφερα, ακόμα φοβάμαι Διαβάστε Περισσότερα [...]
Ιαν 03

Ο Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης

Ο Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης  Ο Ιβάν Ίλιτς Σέρκιεφ γεννήθηκε στις 19 Οκτωβρίου 1829 στη Σούρα, μικρό χωριό στην επαρχία του Αρχαγγέλου, στο Ρωσικό Άπω Βορρά, από γονείς φτωχούς. Ο πατέρας του ήταν νεωκόρος και του εμφύσησε την αγάπη για την Εκκλησία, τις Ακολουθίες και την προσευχή˙ τον δίδαξε επίσης να μη ζητά καταφύγιο και παρηγοριά για τις δοκιμασίες του παρά μόνον στον Θεό. Στο σχολείο, ο μικρός Ιβάν δυσκολευόταν πολύ να μάθει γράμματα˙ ο Θεός όμως άκουσε τις παρακλήσεις του και εν μια νυκτή τον απάλλαξε από την νωθρότητα του πνεύματος˙ ο Ιωάννης Διαβάστε Περισσότερα [...]