Επιστρέφοντας στο Άγιον Όρος αφού πρώτα παρέλαβε τις αποσκευές του από την Μονή του Αγίου Παντελεήμονος, σκέφθηκε να κατευθυνθή στην αρχαία μονή του Βατοπεδίου. Δεν πρόλαβε καλά-καλά να φθάση και έπαθε οξεία προσβολή της νεφρίτιδος. Ο «σκόλοψ τη σαρκί» τον εκέντησε αυτή την φορά πολύ οδυνηρά και τον καθήλωσε για εβδομάδες στο κρεββάτι. Οι Προϊστάμενοι της μονής τον ενοσήλευσαν με περισσή αγάπη. Περισσότερη όμως στοργή του έδειξε ο μεγάλος γιατρός του Όρους, η Θεοτόκος. Στο Βατοπέδι τιμάται ιδιαίτερα η Παναγία. Το Καθολικό του είναι επ΄ ονόματι Διαβάστε Περισσότερα [...]

Ὁ γέρο-Δανιήλ ἤ Δημήτριος Δημητριάδης κατά κόσμον, γεννήθηκε τό 1844 στή Σμύρνη, τήν πόλη, πού ἔκλαψε ὅσο λίγες πολιτεῖες τόν χαμό τοῦ μικρασιατικοῦ Ἑλληνισμοῦ. Οἱ γονεῖς τοῦ ὀνομάζονταν Σταμάτιος καί Μαρία. Ὁ Θεός τούς χάρισε τρεῖς γυιούς, τόν Γεώργιο, τόν Κωνσταντῖνο καί τό Δημήτριο, καί τρεῖς κόρες, τήν Αἰκατερίνη, τήν Ἄννα καί τήν Παρασκευή. Ἀνάμεσα στούς γυιούς ὁ Δημήτριος ἦταν ὁ μικρότερος. Γιά τήν μητέρα τοῦ ξέρουμε πώς καταγόταν ἀπό τό γένος τῶν «Γενναδοπούλων». Οἱ δέ πρόγονοι τοῦ πατέρα τοῦ προέρχονταν ἀπό τήν Δημητσάνα Διαβάστε Περισσότερα [...]

Η συμπεριφορα του Δημήτρη στο διάστημα της δοκιμασίας είχε συγκινήσει τους πατέρες της μονής. Ο ηγούμενος, που πληροφορήθηκε για την καρτερία και την υπομονή του, τον πήρε μέσα στο μοναστήρι και του έδωσε το διακόνημα του «μουτάφη». Δεν πέρασε πολύς καιρός και ήρθε η μεγάλη ημέρα της ζωής του: η ημέρα της μοναχικής κουράς. Την ημέρα αυτή ο γερο-Δανιήλ θα τη θυμόταν με συγκίνηση παντοτεινά. Θα θυμόταν τη στιγμή, που τον οδηγούσε από το χέρι ο γέροντάς του για να προσκυνήσει μία-μία τις άγιες εικόνες, ενώ οι ψάλτες έψαλλαν το τροπάριο «Αγκάλας πατρικάς…». Εκείνα Διαβάστε Περισσότερα [...]

Επιστρέφοντας στο Άγιον Όρος αφού πρώτα παρέλαβε τις αποσκευές του από τη Μονή του Αγίου Παντελεήμονος, σκέφθηκε να κατευθυνθεί στην αρχαία μονή του Βατοπεδίου. Δεν πρόλαβε καλά-καλά να φθάσει και έπαθε οξεία προσβολή της νεφρίτιδος. Ο «σκόλοψ τῇ σαρκί» τον εκέντησε αυτή τη φορά πολύ οδυνηρά και τον καθήλωσε για εβδομάδες στο κρεβάτι. Οι Προϊστάμενοι της μονής τον ενοσήλευσαν με περισσή αγάπη. Περισσότερη στοργή όμως του έδειξε ο μεγάλος γιατρός του Όρους, η Θεοτόκος. Στο Βατοπέδι τιμάται ιδιαίτερα η Παναγία. Το Καθολικό του είναι επ’ ονόματι Διαβάστε Περισσότερα [...]

.......Όσο ανδρώνεται στην ψυχή ενός μοναχού ο θείος έρως, τόσο περισσότερο νοσταλγεί την ησυχία, ένα όρος Κάρμηλον, όπου σαν άλλος Ηλίας, θα παραδοθεί ολοκληρωτικά στην αγάπη του Θεού. Ο πόθος αυτός της ερήμου έκαιγε και την καρδιά του π.Δανιήλ. Δεν μπορούσε πια να μείνει περισσότερο μακριά της. Επιστρέφοντας από τη Σμύρνη, πληροφορήθηκε πως οι πατέρες ήσαν αποφασισμένοι να τον αναδείξουν Επίτροπο της μονής Βατοπεδίου. Ο π.Δανιήλ όμως δεν άλλαζε με κανένα αξίωμα την ησυχία και γι’ αυτό – ύστερα από παραμονή πέντε ετών(1876-1881) – εγκαταλείπει το Διαβάστε Περισσότερα [...]