Πηγή: http://www.parembasis.gr/2007/07_12_16.htm
Μία προσέγγιση της ζωής και της προσφοράς του γέροντα Θεόκλητου Διονυσιάτη, μέσα από τη γνωριμία του και την αλληλογραφία του με τον σεβ. Ιερόθεο Ναυπάκτου.
Ο Γέρων Θεόκλητος Διονυσιάτης αναμφιβόλως αποτελεί μια μεγάλη μορφή του συγχρόνου αθωνικού μοναχισμού. Έζησε και εκοιμήθη στο Άγιον Όρος, αλλά εξέφρασε και την ζωή των μυριπνόων ανθέων του Αγιωνύμου Όρους, και γενικά των ορθοδόξων ησυχαστών Πατέρων, όντας και αυτός ένα από τα μυρίπνοα άνθη του Αγίου Όρους και μάλιστα του κοινοβιακού και κελλιώτικου μοναχισμού. Διαβάστε Περισσότερα [...]
Φεβ
27
Ο Γέρων Θεόκλητος Διονυσιάτης, ένας λόγιος ησυχαστής Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιεροθέου
Πηγή: http://www.parembasis.gr/2007/07_12_16.htm
Μία προσέγγιση της ζωής και της προσφοράς του γέροντα Θεόκλητου Διονυσιάτη, μέσα από τη γνωριμία του και την αλληλογραφία του με τον σεβ. Ιερόθεο Ναυπάκτου.
Ο Γέρων Θεόκλητος Διονυσιάτης αναμφιβόλως αποτελεί μια μεγάλη μορφή του συγχρόνου αθωνικού μοναχισμού. Έζησε και εκοιμήθη στο Άγιον Όρος, αλλά εξέφρασε και την ζωή των μυριπνόων ανθέων του Αγιωνύμου Όρους, και γενικά των ορθοδόξων ησυχαστών Πατέρων, όντας και αυτός ένα από τα μυρίπνοα άνθη του Αγίου Όρους και μάλιστα του κοινοβιακού και κελλιώτικου μοναχισμού. Διαβάστε Περισσότερα [...]
Μέ εξαιρετική επιτυχία πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 5 Ιουνίου το απόγευμα, στό Παύλειο Πολιτιστικό Κέντρο καί στό πλαίσιο των Κ´ Παυλείων, η ημερίδα γιά τόν μακαριστό Γέροντα Γαβριήλ Διονυσιάτη.
Την ημερίδα παρουσίασε ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης, Παύλος Σταματάς, Προϊστάμενος του Ι. Ναού Αγίων Αναργύρων Βεροίας.
Ο π. Παύλος στην εισαγωγή του, μίλησε γιά τήν φωτισμένη πρωτοβουλία του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας κ. Παντελεήμονος να προβάλλει στίς εκδηλώσεις των Παυλείων σύγχρονες μορφές της Εκκλησίας μας, πού αναδείχθηκαν πνευματικές
Βρισκόμαστε σε μια εποχή μεγάλης πνευματικής σύγχυσης. Το θρησκευτικό μπέρδεμα είναι τέτοιο, που θυμίζει τα ρωμαϊκά χρόνια, όταν πρωτοεμφανίστηκε ο χριστιανισμός – τότε, το ανακάτεμα των θρησκειών και η μαγεία διαφόρων ειδών κυριαρχούσαν. Κάτι παρόμοιο παρατηρούμε και σήμερα: ο δυτικός κόσμος έχει γεμίσει από πρόσωπα και ομάδες που δίνουν πνευματικές υποσχέσεις, ανακατεύοντας ιδέες και πρακτικές από διάφορες θρησκείες και βεβαιώνοντας ή πιστεύοντας και οι ίδιοι ότι διαθέτουν κάποιο ξεχωριστό «χάρισμα» και την υψηλή «αποστολή» να διδάξουν
Ἤμουν θλιμμένος μετὰ ἀπὸ πρόσφατο θάνατο προσφιλοῦς μου προσώπου. Σκεπτόμουν γιὰ μέρες τὸ θέαμα τοῦ ἐνταφιασμοῦ. Τὴν κάλυψη τοῦ νεκροῦ μὲ τὰ χώματα καὶ τὴν ἐπακόλουθη σήψη τοῦ σώματος. Πῶς θὰ ἦταν ὁ ἄνθρωπος, ἐὰν δὲν ὑπῆρχε ἡ πτώση τῶν πρωτοπλάστων; Διαρκὴς χαρά, κανένα ἐρώτημα γιὰ τὴν αἰώνια μακαριότητά μας. Τώρα «σκωλήκων βρώμα καὶ δυσωδία». Ἐπάνω σ᾿ αὐτὲς τὶς μελαγχολικὲς σκέψεις μὲ πέτυχε ὁ παππούλης μ’ ἕνα τηλεφώνημά του. – Γιωργάκη, κάνεις ἰατρεῖο αὐτὴ τὴν ὥρα; – Ὄχι, Γέροντα, τελείωσα. – Ἄνοιξε τὸ κατὰ