Πρό ὀλίγων ἐτῶν, μετέβη ἡ ῾Ηγουμένη τῆς Μονῆς τῆς Παναγίας τῆς Πορταριᾶς τοῦ Βόλου, γερόντισσα Μακρίνα γιά νά κάνῃ ἐγχείρησι. Μοῦ τηλεφώνησε νά τίς κάνω προσευχή στούς ῾Αγίους Ἀναργύρους. ῞Οταν ἐπέστρεψε, μοῦ εἶπε τά ἑξῆς: «Γέροντα τά παρακάλια σου πιάσανε τόπο. Ἐπειδή στήν Ἀγγλία οἱ νόμοι τῶν νοσοκομείων δέν ἐπιτρέπουν σέ συνοδούς μας καμμία συμπαράστασι καί παροχή κάποιας βοηθείας, ἤρχοντο οἱ ῞Αγιοι Ἀνάργυροι καί μέ ἐφρόντιζαν σέ ὅ,τι εἶχα ἀνάγκη. Πρωτοστατοῦσε ὁ ῞Αγιος Παντελεήμων μαζί Διαβάστε Περισσότερα [...]
Σεπ
05
Γέρων Εμμανουήλ Γρηγοριάτης. Μέρος ΣΤ’ Γ Μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου
Πρό ὀλίγων ἐτῶν, μετέβη ἡ ῾Ηγουμένη τῆς Μονῆς τῆς Παναγίας τῆς Πορταριᾶς τοῦ Βόλου, γερόντισσα Μακρίνα γιά νά κάνῃ ἐγχείρησι. Μοῦ τηλεφώνησε νά τίς κάνω προσευχή στούς ῾Αγίους Ἀναργύρους. ῞Οταν ἐπέστρεψε, μοῦ εἶπε τά ἑξῆς: «Γέροντα τά παρακάλια σου πιάσανε τόπο. Ἐπειδή στήν Ἀγγλία οἱ νόμοι τῶν νοσοκομείων δέν ἐπιτρέπουν σέ συνοδούς μας καμμία συμπαράστασι καί παροχή κάποιας βοηθείας, ἤρχοντο οἱ ῞Αγιοι Ἀνάργυροι καί μέ ἐφρόντιζαν σέ ὅ,τι εἶχα ἀνάγκη. Πρωτοστατοῦσε ὁ ῞Αγιος Παντελεήμων μαζί Διαβάστε Περισσότερα [...]
Η προσευχή για τους κεκοιμημένους βοηθά
Ήταν στον Άγιο Παύλο ένα γεροντάκι ονόματι Κωνστάντιος από την Κεφαλλονιά˙ ήταν κι ένα άλλο Γεροντάκι, Κεφαλλονίτης κι αυτός, από το Πυργί, που λεγόταν Δημήτριος και η μητέρα του Μαρία. Κάποτε έλαβε ένα γράμμα ότι η μητέρα του εκοιμήθη. Δεν είχαν τηλέφωνα τότε.
Πάει λοιπόν στον π. Κωνστάντιο και του λέει:
– Γερω-Κωνστάντιε, σε θερμοπαρακαλώ, κάνε ένα κομποσχοινάκι, ένα σαραντάρι (δηλ. σαράντα μέρες) για την μητέρα μου.
– Θα κάνω, λέει, να’ ναι ευλογημένο. Ήταν αγωνιστής, όλη νύχτα τραβούσε κομποσχοίνι.
Όταν
.
Ο γερω-Παύλος ό Γοβδελάς διηγήθηκε: «Ήρθα στο Όρος το 1937. Για το Κελί άκουσα στο χωριό μου από εργάτες πού δούλευαν στα φουντούκια ότι είναι καλοί πατέρες. Δεν γνώριζα τίποτε και κανέναν εδώ. Μου είπαν κατά που θα στρίψω, όταν θα έβγαινα από την βάρκα. Πράγματι ανέβηκα στο ύψωμα, έκανα τον σταυρό μου και ξεκίνησα, όπως μου είχαν πει οι εργάτες. "Παναγία μου, αν είναι θέλημα σου να πάω κατ` ευθείαν εκεί", είπα.
Ήταν 21 Νοεμβρίου. Πράγματι προχωρώντας έφθασα έξω από ένα Κελί. Ρωτώντας ποιο Κελί είναι, "Των Γοβδελάδων", μου είπαν.
Εκεί έγινα καλόγερος
"Να μας αξιώσει λοιπόν ό Θεός να γίνουμε και εμείς θεοί, κοντά σ' Αυτόν τον ανερμήνευτον Θεόν, τον απερινόητον τον άπειρον. Θέλει να ζήσουμε κοντά Του. Θέλει να γίνουμε άπειροι και εμείς να γίνομαι αιώνιοι κοντά σ' Αυτόν".
Με αυτή την επιθυμία της θεώσεως έζη ό αοίδιμος Πατήρ Δαμασκηνός και ό πόθος του αυτός επληρώθη την 23ην Φεβρουαρίου 2001. Την ημέρα αυτήν χαίρων εισήλθε εις το φως της αιωνίου ζωής, την οποίαν παιδιόθεν τόσον ηγάπησε
Την 23ην Φεβρουαρίου 2001 εκοιμήθη εν Κυρίω ό πνευματικός Πατήρ και κτίτωρ της Ιεράς Μονής Αγίου
Πολλοί από τους αδελφούς του Βαλαάμ καταγόταν από την επαρχία Ίάροσλαβ. Από εκεί ήταν και ό π. Νικήτας, κατά κόσμο Νικόλαος Εύδοκίμοβιτς Φίλιν. Γεννήθηκε το 1832 από αγροτική οικογένεια.
Όταν έγινε 20 χρονών, ό Νικόλαος πήγε στρατιώτης. Ή ομάδα του ήταν το φρούριο τού Βίαμποργ πού βρίσκεται στη Φινλανδία σε ένα νησάκι μπροστά από το Ελσίνκι. Την εποχή εκείνη άρχισε ό πόλεμος τής Κριμαίας. Αργότερα, όταν ήδη βρισκόταν στο μοναστήρι ό π. Νικήτας θυμόταν πώς οι Άγγλοι κατάφεραν τα πυρά τους να κτυπήσουν τα τείχη τού φρουρίου, ενώ τα πυρομαχικά των Ρώσων