Ο Χρυσόστομος υπήρξε πολύ δυνατός ιεροκήρυκας. Υπεραγαπούσε το κήρυγμα και το θεωρούσε ως το κατ’ εξοχήν καθήκον ενός χριστιανού κληρικού. Η ιεροσύνη είναι εξουσία, αλλ’ είναι εξουσία λόγου και πειθούς. Αυτό είναι το διακριτικό γνώρισμα της χριστιανικής αρχής. Οι βασιλείς εξαναγκάζουν, οι κληρικοί πείθουν. Οι πρώτοι
ενεργούν με διαταγές, οι δεύτεροι με προτροπές. Οι κληρικοί απευθύνονται στην ανθρώπινη ελευθερία, στην ανθρώπινη θέληση και ζητούν αποφάσεις. Όπως ο ίδιος ο Χρυσόστομος συνήθιζε να λέει, «είμαστε υποχρεωμένοι να επιτύχουμε Διαβάστε Περισσότερα [...]
Σεπ
09
Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Φλωρόφσκυ Ο Αγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος: ο Προφήτης της φιλανθρωπίας
Ο Χρυσόστομος υπήρξε πολύ δυνατός ιεροκήρυκας. Υπεραγαπούσε το κήρυγμα και το θεωρούσε ως το κατ’ εξοχήν καθήκον ενός χριστιανού κληρικού. Η ιεροσύνη είναι εξουσία, αλλ’ είναι εξουσία λόγου και πειθούς. Αυτό είναι το διακριτικό γνώρισμα της χριστιανικής αρχής. Οι βασιλείς εξαναγκάζουν, οι κληρικοί πείθουν. Οι πρώτοι
ενεργούν με διαταγές, οι δεύτεροι με προτροπές. Οι κληρικοί απευθύνονται στην ανθρώπινη ελευθερία, στην ανθρώπινη θέληση και ζητούν αποφάσεις. Όπως ο ίδιος ο Χρυσόστομος συνήθιζε να λέει, «είμαστε υποχρεωμένοι να επιτύχουμε Διαβάστε Περισσότερα [...]
Γεωργίου Φλωρόφσκυ, Θέματα Ορθοδόξου Θεολογίας, εκδ. Aρτος Ζωής, Β΄ εκδ. Αθήνα 1989, σελ. 33-42, μτφρ. Σταμ. Χατζησταματίου
«Ἐγώ εἰμί τό ἄλφα καίι τό ὦ» (ʼποκ. 1, 8)
1. Το χριστιανικό μήνυμα ήταν από την πρώτη του αρχή το μήνυμα της Σωτηρίας. Γι' αυτό και ο Κύριος μας εμφανιζόταν κατά κύριο λόγο σαν ο Σωτήρας που λυτρώνει το λαό Του από τα δεσμά της αμαρτίας και της φθοράς. Το ίδιο το γεγονός της ενανθρωπήσεως η πρωτο- χριστιανική θεολογία το ερμήνευε συνήθως μέσα στην προοπτική της απολυτρώσεως. Οι εσφαλ- μένες αντιλήψεις περί του Προσώπου του Χριστού, που
ΡΩΣΙΚΟΣ ΕΘΝΟΦΥΛΕΤΙΣΜΟΣ
ΚΑΙ ΜΕΤΑΠΑΤΕΡΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ
Του Παναγιώτη Τελεβάντου
==========
Η πιο επικίνδυνη πλευρά του Ρωσικού εθνοφυλετισμού δεν αφορά τις φιλοδοξίες για το “πρωτείον” στην Εκκλησία από το Πατριαρχείο Ρωσίας τη λεγόμενη “Τρίτη Ρώμη” ή “Αγία Ρωσία”, όπως αρέσκεται επ’ εσχάτων να αυτοπροσδιορίζεται.
Το πιο επικίνδυνο στοιχείο του Ρωσικού εθνοφυλετισμού είναι η θεολογία που διατύπωσε ο Αλέξης Χομιακώφ ένας Ρώσος πανσλαβιστής διανοούμενος, ο οποίος ήταν εμποτισμένος -μέχρι μυελού οστέων - από το πνεύμα του Σχολαστικισμού
.
Δέν θά ἦταν σωστό νά ποῦμε ὅτι ἡ ρωσσική θεολογία, στή δημιουργική της ἀνάπτυξη, εἶχε καταλάβει καἰ ἀφομοιώσει πλήρως ἤ ἀρκετά σέ βάθος τούς Πατέρες καί τό Βυζάντιο. Αὐτό, πρέπει ακόμα να το κάνη. Πρέπει να περάση μέσα από το αυστηρό σχολείο του χριστιανικού Ελληνισμού. Ο Ελληνισμός, ούτως ειπείν, προσέλαβε αιώνιο χαρακτήρα στην Εκκλησία- έχει ενσωματωθή σ’ αυτήν τη δομή της Εκκλησίας ως η αιώνια κατηγορία της χριστιανικής υπάρξεως. Φυσικά εδώ δεν εννοείται ο εθνικός Ελληνισμός της συγχρόνου Ελλάδος ή της Ανατολής ούτε ο ελληνικός φυλετισμός,
VatopaidiFriend: Αξίζει να διαβάσετε το παρακάτω κείμενο του μακαριστού π. Γεωργίου Φλωρόφσκι (1893-1979) που το τιτλοφορεί ο ίδιος ως την «θεολογική του διαθήκη». Πρόκειται για ένα χειρόγραφο που δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει και βρέθηκε μετά τον θάνατο του μεγάλου αυτού θεολόγου από τον Andrew Blane, ο οποίος και το δημοσιεύει.
«Σε μια τόσο επίσημη περίσταση όπως αυτή, μόνο λόγια ευχαριστίας κι ευγνωμοσύνης αρμόζουν. Πράγματι, είμαι βαθιά συγκινημένος από αυτό το γενναιόδωρο δείγμα αναγνώρισης πού η Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου θέλησε να μου απονείμει.