«Πρὶν προχωρήσουμε στὴν πραγμάτευση τοῦ θέματός μας κρίνουμε σκόπιμο νὰ δώσουμε κάποιες ἐννοιολογικὲς διευκρινίσεις.
Λέγοντας δόγματα τῆς πίστεως ἐννοοῦμε ἐκεῖνες τὶς ἀποκεκαλυμμένες ἀλήθειες τῆς πίστεώς μας, ποὺ ἀμφισβητήθηκαν καίρια στὴν ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς. Γι᾽ αὐτὸ καὶ διατυπώθηκαν μὲ κάθε σαφήνεια κατεξοχὴν ἀπὸ Οἰκουμενικὲς Συνόδους ἢ ἀπὸ Συνόδους, οἱ ὁποῖες ἔγιναν ἀποδεκτὲς καὶ βιοῦνται στὸ ἑξῆς ἀναμφισβητήτως ἀπὸ τὴ δογματικὴ συνείδηση (1) τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας. Τέτοιες Διαβάστε Περισσότερα [...]
Σεπ
09
Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΔΟΓΜΑΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΔΙΑΛΟΓΟΥΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΤΕΡΟΔΟΞΟΥΣ Τοῦ Καθηγητοῦ κ.Δημητρίου Τσελεγγίδη
«Πρὶν προχωρήσουμε στὴν πραγμάτευση τοῦ θέματός μας κρίνουμε σκόπιμο νὰ δώσουμε κάποιες ἐννοιολογικὲς διευκρινίσεις.
Λέγοντας δόγματα τῆς πίστεως ἐννοοῦμε ἐκεῖνες τὶς ἀποκεκαλυμμένες ἀλήθειες τῆς πίστεώς μας, ποὺ ἀμφισβητήθηκαν καίρια στὴν ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς. Γι᾽ αὐτὸ καὶ διατυπώθηκαν μὲ κάθε σαφήνεια κατεξοχὴν ἀπὸ Οἰκουμενικὲς Συνόδους ἢ ἀπὸ Συνόδους, οἱ ὁποῖες ἔγιναν ἀποδεκτὲς καὶ βιοῦνται στὸ ἑξῆς ἀναμφισβητήτως ἀπὸ τὴ δογματικὴ συνείδηση (1) τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας. Τέτοιες Διαβάστε Περισσότερα [...]
Τήν 25η Ιουνίου ε. έ. παρακολούθησα στήν αίθουσα Συνεδριάσεων τής Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης τήν υποστήριξη τής διατριβής τού κ. Γεωργίου Σίσκου πού υποβλήθηκε στό Τμήμα Ποιμαντικής καί Κοινωνικής Θεολογίας, μέ θέμα «Τό ερμηνευτικό πλαίσιο τής Χριστολογίας τού αγίου Μαξίμου τού Ομολογητού», ύστερα από παράκληση τού υποψηφίου διδάκτορος.
13_07_15-1
13_07_15-2
Η αλήθεια είναι ότι κι εγώ έδειξα ενδιαφέρον γιά τήν διατριβή αυτή, γιατί τήν συζητούσαμε μέ τόν συγγραφέα της, κατά τήν διάρκεια τής εκπονήσεώς της καί διέκρινα τήν εξαιρετική σημασία
Ο Μπαλτάσαρ γεννήθηκε στήν Λουκέρνη τό 1905. Στό έτος 1929 έγινε μοναχός στήν «Συντροφιά τού Χριστού». Υπήρξε μαθητής τών μεγάλων θεολογικών προσωπικοτήτων τής εποχής του, τού Erich Przywara, τού Henri de Lubac, τού Karl Barth. Τιμήθηκε μέ τήν χειροτονία του σέ Καρδινάλιο γιά τήν προσφορά του στήν καθολική θεολογία, αλλά πέθανε πρίν λειτουργήσει, στίς 26 Ιουνίου 1988. Τό βιβλίο του στόν Άγιο Μάξιμο θεωρείται ό,τι καλύτερο έχει γραφτεί περί τού Αγίου. Από αυτό τό κείμενο τρέφονται όλοι οι σημερινοί θεολογούντες οικουμενιστές καί γι αυτό θά προσπαθήσουμε νά τό μεταφέρουμε
Αποτέλεσμα εικόνας για αγιος μαξιμος ομολογητης αιρετικοι
Γράφει ὁ Φώτης Μιχαήλ, ἰατρός
Τόν τελευταῖο καιρό, δέν περνάει οὔτε μέρα σχεδόν, πού νά μή δημοσιεύεται τοὐλάχιστον μία συνάντηση Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιαστικῶν ἀξιωματούχων μέ ἀντίστοιχους αἱρετικούς ‘’συναδέλφους’’ τους!
Καί δέν φτάνουν οἱ αἴθουσες συνεδριάσεων καί τά χαλαρά τραπεζώματα γιά δαῦτες τίς δημοσιοσχετίστικες συναντήσεις, ἀλλά καταλήγουμε δυστυχῶς καί μέσα στίς ἁγιασμένες μας ἐκκλησιές, νά προσευχόμαστε παρέα μαζί τους! Μέ ποιούς; Μέ τούς αἱρετικούς!
Καί τούς
ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ Δ. ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΥ
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΠΑΛΑΜΑ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗΝ ΜΑΣ
1. Ο Ησυχασμός1 είναι η πεμπτουσία της ορθοδόξου παραδόσεως, ταυτιζόμενος με αυτό που περικλείει και εκφράζει ο όρος ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ. Έξω από την ησυχαστική παράδοση η Ορθοδοξία είναι ανύπαρκτη και αδιανόητη. Η ησυχαστική πράξη, εξ άλλου, είναι η «λυδία λίθος» για την αναγνώριση της αυθεντικής χριστιανικότητας. «Νηστεία, αγρυπνία, προσευχή» -με τις ησυχαστικές πρακτικές- αποκτώνται τα ουράνια χαρίσματα στην ορθοδοξοπατερική παράδοση.