Νὰ εἶστε ἕτοιμοι εἰς μαρτύριον διὰ τὸν Χριστὸν ἐκ μέρους τῆς Λευκῆς Δαιμονίας (= Εὐρώπης).
Ὁ πατὴρ Ἰουστῖνος Πόποβιτς, γεννήθηκε τὸ 1894. Τὸ 1916, σὲ ἡλικία 22 ἐτῶν, ἔλαβε τὸ Μοναχικὸ Σχῆμα. Σπούδασε τὴν Θεολογία στὴν Σερβία καὶ στὴν Ρωσία καὶ ἀνεκηρύχθη διδάκτωρ τῆς Θεολογίας ἀπὸ τὴν Θεολογικὴ Σχολὴ τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν τὸ 1926. Τὸ 1935 ἐξελέγη ὑφηγητὴς καὶ ἀργότερα καθηγητὴς τῆς Δογματικῆς στὴν Θεολογικὴ Σχολὴ τοῦ Βελιγραδίου, ὅπου παρέμεινε μέχρι τὸ 1945, ὅταν τὸ κομμουνιστικὸ καθεστὼς τὸν ἐξεδίωξε. Ἔκτοτε Διαβάστε Περισσότερα [...]
Σεπ
20
Νικόλαος Ζήσης ΠΑΠΑΣ ΚΑΙ ΠΑΠΙΣΜΟΣ κατὰ τὸν Γέροντα Ἰουστῖνο Πόποβιτς ΠΑΠΙΣΜΟΣ ΚΑΤΑ ΤΟ ΓΕΡΟΝΤΑ ΙΟΥΣΤΙΝΟ ΠΟΠΟΒΙΤΣ
Νὰ εἶστε ἕτοιμοι εἰς μαρτύριον διὰ τὸν Χριστὸν ἐκ μέρους τῆς Λευκῆς Δαιμονίας (= Εὐρώπης).
Ὁ πατὴρ Ἰουστῖνος Πόποβιτς, γεννήθηκε τὸ 1894. Τὸ 1916, σὲ ἡλικία 22 ἐτῶν, ἔλαβε τὸ Μοναχικὸ Σχῆμα. Σπούδασε τὴν Θεολογία στὴν Σερβία καὶ στὴν Ρωσία καὶ ἀνεκηρύχθη διδάκτωρ τῆς Θεολογίας ἀπὸ τὴν Θεολογικὴ Σχολὴ τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν τὸ 1926. Τὸ 1935 ἐξελέγη ὑφηγητὴς καὶ ἀργότερα καθηγητὴς τῆς Δογματικῆς στὴν Θεολογικὴ Σχολὴ τοῦ Βελιγραδίου, ὅπου παρέμεινε μέχρι τὸ 1945, ὅταν τὸ κομμουνιστικὸ καθεστὼς τὸν ἐξεδίωξε. Ἔκτοτε Διαβάστε Περισσότερα [...]
«Ὅσοι δὲν εἶναι τῆς ἀληθείας
δὲν εἶναι οὔτε τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας»
Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς
«Ἔχομε παραγγελίαν ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Ἀπόστολον,
ἐάν κάποιος δογματίζῃ ἢ μᾶς προστάσσῃ νὰ κάνωμε κάτι
ἀντιθέτως ἀπ΄ ὅ,τι παρελάβομεν,
ἀντιθέτως ἀπ' ὅ,τι οἱ ὁρίζουν οἱ Κανόνες τῶν κατὰ καιροὺς Συνόδων,
Oἰκουμενικῶν καὶ Τοπικῶν,
νὰ μὴ τόν δεχώμεθα
καὶ οὔτε νὰ τόν ὑπολογίζωμε μεταξὺ τοῦ κλήρου τῶν ἁγίων».
Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης[1]
(Τὸ κείμενο αὐτὸ εἶναι περίληψη ἐκτενέστερου ἄρθρου ποὺ δημοσιεύθηκε
Βρίσκεται μπροστά μας ἄρθρο τῆς δημοσιογράφου κ. Μαρίας Ἀντωνιάδου, μὲ τὸν τίτλο «Τάγματα νεοσυντηρητικῶν πολιορκοῦν τὴν Ὀρθοδοξία», ἀπὸ τὸ Βῆμα Online, τῆς 07-02-2010.
Τὸ κείμενο τοῦτο ἀποτελεῖ πράγματι πολὺ χαρακτηριστικὸ κείμενο τῆς ἐκκλησιαστικῆς εἰδησεογραφίας καὶ θὰ ἐξηγήσουμε τὴν ἄποψή μας αὐτή, ἡ ὁποία καταλήγει στὶς ἑξῆς ἐναλλακτικὲς ἢ συμπληρωματικὲς μεταξύ τους διαπιστώσεις :
(α) εἴτε ἡ κ. Ἀντωνιάδου δὲν εἶναι πράγματι μὲ ἐπίγνωση Ὀρθόδοξη Χριστιανὴ οὔτε ἔχει ἴσως θεολογικὴ κατάρτιση, ὁπότε εἶναι
Παναγιώτατε κ.κ. Βαρθολομαῖε,
Στὴν ὁμιλία Σας πρὶν ἀπὸ μερικὲς ἑβδομάδες στὴ γιορτὴ τοῦ Τιμίου Προδρόμου, χαρακτηρίσατε τὴ σύνταξη, ὑπογραφὴ καὶ διανομὴ τῆς «Ὁμολογίας Πίστεως κατὰ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ», ὡς «ἀπαράδεκτα πράγματα». Ἐπίσης ὑποσχεθήκατε, ὅτι οἱ «ὑπερορθόδοξοι» θὰ λάβουν τὴν ἀπάντησή τους ἀπὸ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο· καὶ πράγματι, ἔχουμε ἀρχίσει ἤδη νὰ τὴ λαμβάνουμε κατὰ τὰ ἀναμενόμενα ...
Ἐπειδὴ εἶναι ἀνθρώπινο νὰ κοιτᾶμε μονόπλευρα τὴν ἀλήθεια, ἐπιτρέψτε μου νὰ Σᾶς ὑπενθυμίσω
Εἶναι εὐλογία, Σεβασμιώτατε, σεβαστοὶ πατέρες, ἀγαπητοὶ ἀδελφοί, νὰ ἔχουμε ἐδῶ διδάσκαλο τὸν Ἅγιο Κοσμᾶ τὸν Αἰτωλό. Αὐτὴν τὴν προχωρημένη ὥρα ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς θὰ ἔλεγε: «Τώρα τί κἀνουμε, Χριστιανοί μου; Φθάνουν αὐτὰ ποὺ σᾶς εἶπα;». Φθάνουν αὐτὰ ποὺ ἀκούσαμε τόσες ὧρες τώρα, καὶ κοντεύει ἡ ἀντοχή μας νὰ ἔρθει στὸ τέλος της; «Ἔχω, λοιπὸν τώρα, λέει, δύο λογισμούς. ὁ ἕνας μοῦ λέγει. φθάνουν αὐτὰ ὁποὺ εἶπες εἰς τοὺς Χριστιανοὺς καὶ σήκω κομμάτι αὐγή, πήγαινε σὲ ἄλλο μέρος ν' ἀκούσουν κι ἄλλοι Χριστιανοί,