O ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΜΟΝΑΧΙΣΜΟΣ
ΚΑΙ Η ΕΝΑΣΧΟΛΗΣΗ ΜΕ ΘΕΜΑΤΑ ΠΙΣΤΕΩΣ.
ΜΕΡΟΣ Α΄
Οι Μοναχοί, οι οποίοι επαγγέλονται την δια βίου μετάνοια και το πένθος, πολλές φορές ασχολούνται με θέματα της Πίστεως, των δογμάτων και των αιρέσεων. Άραγε δεν βλάπτει, όμως, η ενασχόληση με αυτά την νοερά εργασία και ησυχία; Δεν απόλλυται η ειρήνη της ψυχής από ενδεχόμενες μέριμνες για θέματα Πίστεως, τα οποία αποτελούν επιτήδευμα κατ' εξοχήν των Επισκόπων (Πατριαρχών, Μητροπολιτών, Αρχιεπισκόπων κ.λπ.); Τελικά, υπό ποιάν έννοια αποτρέπονται οι Μοναχοί από την ενασχόληση με Διαβάστε Περισσότερα [...]
Οκτ
24
Ο Ορθόδοξος Μοναχισμός και η ενασχόληση με θέματα πίστεως
O ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΜΟΝΑΧΙΣΜΟΣ
ΚΑΙ Η ΕΝΑΣΧΟΛΗΣΗ ΜΕ ΘΕΜΑΤΑ ΠΙΣΤΕΩΣ.
ΜΕΡΟΣ Α΄
Οι Μοναχοί, οι οποίοι επαγγέλονται την δια βίου μετάνοια και το πένθος, πολλές φορές ασχολούνται με θέματα της Πίστεως, των δογμάτων και των αιρέσεων. Άραγε δεν βλάπτει, όμως, η ενασχόληση με αυτά την νοερά εργασία και ησυχία; Δεν απόλλυται η ειρήνη της ψυχής από ενδεχόμενες μέριμνες για θέματα Πίστεως, τα οποία αποτελούν επιτήδευμα κατ' εξοχήν των Επισκόπων (Πατριαρχών, Μητροπολιτών, Αρχιεπισκόπων κ.λπ.); Τελικά, υπό ποιάν έννοια αποτρέπονται οι Μοναχοί από την ενασχόληση με Διαβάστε Περισσότερα [...]
Πολύ συχνά στα θέματα της Πίστεως και της προασπίσεώς της, προβάλλεται -συνήθως από νεωτεριστές, όπως λ.χ. τους οικουμενιστές κ.α.- το επιχείρημα αφ' ενός της «αγάπης» προς τους καινοτόμους, τους αιρετικούς, τους αιρετίζοντες Ορθοδόξους κ.λπ., αφ' ετέρου δε της «αποφυγής της κατακρίσεώς» τους. Σκοπός αλλά και επιτυγχανόμενο αποτέλεσμα της προβολής αυτού του επιχειρήματος είναι η άμβλυνση των αποστάσεων μεταξύ των «χριστιανικών ομολογιών» και των θρησκειών.
Η παρούσα μελέτη, θα προσπαθήσει να προσεγγίσει λίγο πιο προσεκτικά (όχι πλήρως,
Αρχιμ. Ισιδώρου Τσιατά, Ηγουμένου Ι. Μονής Βαρλαάμ
Όταν οι πρώτοι Αγιομετεωρίτες ασκητές έκτιζαν τις ταπεινές καλύβες τους στούς απόκοσμους βράχους η μετέβαλλαν τις σκοτεινές σπηλιές σε κατανυκτικούς ναΐσκους, δεν θα είχαν ποτέ φαντασθή ότι θεμελίωναν μια λαμπρή Μοναστική πολιτεία, που έμελλε να αναδείξη χορεία οσίων, να γίνη ισχυρός προμαχώνας της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού, να διαλαληθή στα πέρατα της Οικουμένης και να προσελκύη όλο και περισσότερους
Γέρων Ιωσήφ ο Ησυχαστής
Ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς ήταν κυρίως Αγιορείτης. Στη θεοφώτιστη διδασκαλία του διδάσκει αυτό που συνάντησε και βίωσε στο Άγιον Όρος. Ο άγιος Γρηγόριος ήταν Αγιορείτης πριν γίνει Αγιορείτης, αφού είχε συνεχή τον σύνδεσμο με την ασκητική, ησυχαστική, αθωνική ζωή. Όταν αναγκάσθηκε να εξέλθει του φίλτατου Αγίου Όρους προς υπεράσπιση του ησυχασμού, παρέμεινε ακραιφνής Αγιορείτης παρά τις πολεμικές, τις διώξεις, τις τιμές και τις δόξες, μέχρι τη μακαρία κοίμησή του.
Η διδασκαλία του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά δεν είναι
__________________
Ενθυμούμαι τον Αρχιμανδρίτη Γεώργιο Καψάνη, στο Μετόχι της Μονής Γρηγορίου στη Σταυρούπολη Θεσσαλονίκης, αλλά και σε ομιλίες του στον Άγιο Δημήτριο, που συχνά μας ομιλούσε για το πόσο μεγάλη θεολογική πλάνη, είναι να θεωρείται κτιστή η Θεία Χάρις. Και πάντοτε την Ορθόδοξη θεολογική ανάλυσή του, συνόδευε εκείνο το ‘’αν η Θεία Χάρις είναι κτιστή πως θα θεώσει εμένα;’’
Επέμενε πάντοτε στην Ορθόδοξη ακρίβεια. Γι’ αυτό σημείωνε ότι «οι παρεκκλίσεις από την πίστιν δεν αλλοιώνουν την Θεολογίαν μόνο της Εκκλησίας, αλλά και διαστρέφουν