Ό Μητροπ. Ιερόθεος επισημαίνει ότι ό π. Σεραφείμ Ρόουζ έχει επικεντρώσει την προσοχή του σε μερικά από τά κοινά σημεία τά οποία κατέγραψε ό Μούντυ, από τις περιγραφές όσων είχαν τέτοιες εμπειρίες. Τά κοινά σημεία είναι τρία: 1) Ή λεγάμενη εξωσωματική εμπειρία. 2) Η συνάντηση με τούς άλλους. 3) Η ύπαρξη φωτός, ή φωτεινής ύπαρξης. Δίδοντας από τον Μούντυ περιγραφές τέτοιων περιπτώσεων.
Ενδεικτικά παραδείγματα δείχνουν πραγματικά ότι, «ό άνθρωπος τις στιγμές εκείνες βιώνει την ύπαρξη ενός άλλον κόσμον». Και, χωρίς να κάνει κριτική της κάθε εμπειρίας, Διαβάστε Περισσότερα [...]
Οκτ
20
“ΕΠΙΘΑΝΑΤΙΕΣ” ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ. ΣΤΟ ΚΑΤΩΦΛΙ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ. Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΙΕΡΟΘΕΟΣ ΒΛΑΧΟΣ ΚΑΤΑΘΕΤΕΙ ΤΗΝ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΘΑΝΑΤΙΑ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΕΔΕΣΣΗΣ ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΥ.
Ό Μητροπ. Ιερόθεος επισημαίνει ότι ό π. Σεραφείμ Ρόουζ έχει επικεντρώσει την προσοχή του σε μερικά από τά κοινά σημεία τά οποία κατέγραψε ό Μούντυ, από τις περιγραφές όσων είχαν τέτοιες εμπειρίες. Τά κοινά σημεία είναι τρία: 1) Ή λεγάμενη εξωσωματική εμπειρία. 2) Η συνάντηση με τούς άλλους. 3) Η ύπαρξη φωτός, ή φωτεινής ύπαρξης. Δίδοντας από τον Μούντυ περιγραφές τέτοιων περιπτώσεων.
Ενδεικτικά παραδείγματα δείχνουν πραγματικά ότι, «ό άνθρωπος τις στιγμές εκείνες βιώνει την ύπαρξη ενός άλλον κόσμον». Και, χωρίς να κάνει κριτική της κάθε εμπειρίας, Διαβάστε Περισσότερα [...]
π. Ἱερόθεος Βλάχος Μητροπολίτης Ναυπάκτου καὶ Ἁγίου Βλασίου
Εἰσήγηση στὸ διήμερο Συνέδριο ποὺ διοργάνωσε ἡ Ἱερὰ Σύνοδος
γιὰ τὰ 150 χρόνια ἀπὸ τὴν γέννηση καὶ 90 ἀπὸ τὸν θάνατο τοῦ Ἀλεξάνδρου Παπαδιαμάντη,
στὴν Αἴθουσα τῆς Παλαιᾶς Βουλῆς στὴν Ἀθήνα.
Ἀπὸ μικρὸς μεγάλωσα σὲ ἕνα σπίτι, ὅπου ὁ πατέρας μου διάβαζε φιλοκαλικὰ βιβλία. Στὸ ράφι τοῦ μεγάλου δωματίου κοντὰ στὸ εἰκονοστάσι εἶχε τὴν Κλίμακα τοῦ Ἁγ. Ἰωάννου τοῦ Σιναΐτου, ποὺ τὴν διάβαζε καθημερινά, καὶ τὰ Κυριακοδρόμια τοῦ Νικηφόρου Θεοτόκη, ποὺ διάβαζε κάθε
Γίνεται πολύς λόγος στις ημέρες μας για την Ορθόδοξη Παράδοση. Πολλοί άνθρωποι, απογοητευμένοι από άλλες ανθρωποκεντρικές παραδόσεις, υποψιάζονται την ομορφιά της Ορθόδοξης Παράδοσης. Όμως δεν αρκούνται απλώς σε μια υποψία, αλλά επιδιώκουν να την συναντήσουν και να την βιώσουν. Πιστεύουν ότι με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουν να ξεφύγουν από το άγχος και την ανασφάλεια, την αγωνία και την απελπισία.
Νομίζω όμως ότι γίνεται κάποιο λάθος στην αναζήτησή της. Έχουμε πολλοί από μας την γνώμη ότι Ορθόδοξη Παράδοση είναι κάτι εξωτερικό και επιφανειακό.
«Λύσατε τον ναόν τούτον, και εν τρισίν ημέραις εγερώ αυτόν…
εκείνος δε έλεγε περί τού ναού τού σώματος αυτού». (Ιωαν. Β’ 19,21)
Ο Κύριος
Η Ανάσταση του Χριστού διαφέρει σαφώς από άλλες αναστάσεις, που έγιναν στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη, στο ότι ο Χριστός, ως Θεός αληθινός, ανέστησε τον Εαυτό Του, δηλαδή η ανθρώπινη φύση αναστήθηκε από την θεία φύση, δυνάμει της υποστατικής ενώσεως, ενώ οι άλλες αναστάσεις έγιναν με την δύναμη και την ενέργεια του Θεού. Μπορεί κανείς να πη ότι, όπως ο Χριστός ποιεί την θέωση, ενώ οι άγιοι πάσχουν την θέωση, έτσι
Στην ανθρωπότητα σήμερα επικρατούν δύο κυρίαρχες στάσεις ζωής που μετατρέπονται σε δύο ιδεολογίες, ήτοι ο δυτικός ατομικισμός και ο ανατολικός κολεκτιβισμός. Στον δυτικό ατομικισμό, που χαρακτηρίζεται ως φιλελευθερισμός, κυριαρχεί η ελευθερία του ατόμου και ο ανταγωνισμός εις βάρος του κοινωνικού συνόλου, ενώ στον ανατολικό κολεκτιβισμό επικρατεί η κυριαρχία του κράτους, που υπονομεύει την ελευθερία του ανθρώπου. Και στις δύο περιπτώσεις καταστρατηγείται ο άνθρωπος ως πρόσωπο και η ανθρώπινη κοινωνία, ως κοινωνία προσώπων.
Τα δύο αυτά