του Γέροντα Γαβριήλ Διονυσιάτη ......Σεπτέμβριος του 1941. Εκ των στρατοπέδων της Γερμανικής Κατοχής, και ιδίως του Παύλου Μελά Θεσσαλονίκης, αι αποδράσεις επληθύνοντο καθ’ ημέραν και νύκτα τη βοηθεία του Ελληνικού υπηρετικού προσωπικού. Οι πλείστοι των δραπετών ήσαν Νεοζηλανδοί στρατιώται και Κύπριοι εκ των αιχμαλωτισθέντων κατά την μάχην της Κρήτης, και μερικοί, ιδία αξιωματικοί, Άγγλοι. Τους τοιούτους, μη γνωρίζοντας διόλου την χώραν, καθωδήγουν ειδικοί πράκτορες της μετέπειτα Εθνικής Αντιστάσεως, και ως προσφορώτερον τόπον αποκρύψεως Διαβάστε Περισσότερα [...]

Άγνωρες δυνάμεις κι ένα αόρατο χέρι με σπρώχνανε, το αποφάσισα. Με ένα ξερόκλαδο για μπαστούνι, πήρα το μονοπάτι στο δάσος εδώ στο Όρος το Ιερό, πέρασα αγριοκαστανιές, βάτα, καρυδιές, ελιές και θάμνους πολλούς, τρύπωσα, ξετρύπωσα ανάμεσα νεροφαγιές, σκόνταψα σε χωμένες στα ξερά φύλλα ρίζες, ακροβάτησα να διασχίσω το ποταμάκι, έστριψα δεξιά, βρέθηκα στη σκήτη του. Απ’ όξω περίμεναν κάμποσοι προσκυνητές. Χαιρέτισα, φάνηκε ένας μεσήλικας καλόγερος, με κέρασε λουκούμι και νερό, δεν πήρα, είχα αγωνία, βλέπεις και τον παρακάλεσα αν μπορούσα να δω τον Διαβάστε Περισσότερα [...]

  Κριτική της πρώτης έκδοσης (1953) Ο εξέχων Καθηγούμενος της Ιεράς Κοινοβιακής Μονής του Αγ. Διονυσίου Αρχιμ. Γαβριήλ εξέδωκε προ μικρού χρόνου και νέον έργον εξ 115 σελ., μεγάλου σχήματος και 36 εικόνων υπό την επιγραφήν «Λαυσαϊκόν του Αγίου Όρους» εν ω σημειοί ο εκδότης «παρουσιάζει εν είδει αλύσεως, όλην την Αγιορειτικήν πλειάδα των μακαρίων πατέρων του τελευταίου αιώνος μέχρι και των επιζώντων ακόμη μέχρι της σήμερον, με το ιστορικόν εκάστου, καθώς επίσης και ιστορικήν περίληψιν των Ιερών Μονών, Σκητών, Κελλίων, ησυχαστηρίων και λοιπών Διαβάστε Περισσότερα [...]

Το στόμα μου πιο πολύ μίλησε για Ελλάδα παρά για Χριστό

Αρχιμανδρίτης Γαβριήλ (1886-1983), Ηγούμενος της μονής Διονυσίου (Φωτογραφία: Douglas Lyttle, 1977) http://athosprosopography.blogspot.gr   «Aγαπώ πολύ την Eλλάδα. Το στόμα μου πιό πολύ μίλησε για Eλλάδα παρά για Χριστό. Αλλά και όποιος αγαπά την Ελλάδα, αγαπά τον Χριστό».

 

  Άνωθεν των «Καρουλίων» και εις απόστασιν 3/4 της ώρας από της θαλάσσης, εκτείνεται έτερος ερημητικός συνοικισμός, τα «Κατουνάκια» ή μάλλον «Καντουνάκια», διότι ευρίσκονται εις την ακρώρειαν (καντούνι) της μεσημβρινής πλευράς του Άθω. Τριάκοντα περίπου οικίσκοι, μετά πεντηκοντάδος οικητόρων κατεσπαρμένοι εις το πρανές από του «Καρμηλίου» και μέχρι Μικράς Αγίας Άννης και «Καρουλίων» στερούνται και αυτοί πάσης επιγείου παρηγορίας, και αυτό το ύδωρ ουρανόθεν απεκδεχόμενοι. Η προεξέχουσα αύτη βραχώδης περιοχή του Όρους τυγχάνει φυσικώς Διαβάστε Περισσότερα [...]