Αναρτήθηκε από Areti Maurogianni στις 1:25 μ.μ.
Διαβάστε Περισσότερα [...]
Σεπ
29
῾Ο ἀείμνηστος ῾Ομολογητὴς Μητροπολίτης Φιλάρετος, Πρωθιεράρχης τῆς ᾿Εκκλησίας τῶν Ρώσων τῆς Διασπορᾶς
Αναρτήθηκε από Areti Maurogianni στις 1:25 μ.μ.
Διαβάστε Περισσότερα [...]
Από το «Έννοια και περιεχόμενο του σχίσματος και της αιρέσεως στους τρεις πρώτους αιώνες της Εκκλησίας», εκδ. ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΙΩΑΝΝΟΥ & ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΑΡΜΙΡΗ – αριθ. 2, Αθήνα 2017.
2. Η Αποστολική Παράδοση της αληθείας υπάρχει μόνο εντός της Εκκλησίας και μεταδίδεται διά της Εκκλησίας
Είδαμε λοιπόν, ότι κατά τους Πατέρες και εκκλησιαστικούς συγγραφείς των τριών πρώτων αιώνων της Εκκλησίας είναι αναμφισβήτητο το γεγονός ότι οι Απόστολοι παρέλαβαν από τον Χριστό την «άπαξ» δοθείσα πίστη και εκείνοι την παρέδωσαν στους μαθητές τους με
«… ¨όταν η μετάληψη ολόκληρης της σύναξης σε κάθε λειτουργία , που εξέφραζε τη μετοχή στην ακολουθία, έπαψε να είναι ο κανόνας και αντικαταστάθηκε από την πρακτική της σπάνιας προσέλευσης , έγινε πλέον φυσικό ότι θα προηγούνταν αυτής της προσέλευσης , το μυστήριο της μετανοίας δηλ. της εξομολόγησης και καταλλαγής των πιστών, με την εκκλησία , με την μεσιτεία της συγχωρητικής ευχής. Η πρακτική αυτή προφανής και φυσική στην περίπτωση της σπάνιας προσέλευσης στην θ. κοινωνία επέτρεψε την εμφάνιση μιας νέας θεωρίας στους κόλπους της εκκλησίας όπου
Αναφορικά με την εξίσου δεδομένη θεωρία που διακρίνει την μετάληψη ανάμεσα σε κληρικούς και λαϊκούς , κηρύσσοντας ότι οι πρώτοι πρέπει να κοινωνούν σε κάθε λειτουργία ενώ οι λαϊκοί να αποθαρρύνονται από τέτοια πρακτική, χρήσιμο θα ήταν να ακούσουμε τον Αγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο που όσο κανείς άλλος επέμενε στη μετοχή της Θείας Κοινωνίας «… Υπάρχουν περιπτώσεις όπου ο Ιερέας δεν διαφέρει από τον λαϊκό, ιδιαίτερα όσον αφορά στην προσέλευση στα θεία μυστήρια. Εκεί τα δεχόμαστε όλα ισότιμα σε αντίθεση με την πρακτική της Π.Δ όπου άλλη τροφή προοριζόταν
Οι Ψαλμοί έχουν υπάρξει από τα πιο αγαπημένα κείμενα ολόκληρης της Αγίας Γραφής και από τα πιο σημαντικά κείμενα της ανθρωπότητας. Η ποιητική τους φύση προσφέρεται σε όλες τις εποχές για ταύτιση του πιστού με τά συναισθήματα τα οποία εκφράζουν, για ατομική προσευχή, για την κοινή λατρεία της Εκκλησίας. Ο Αγιος Νικόδημος γράφει ότι δεν υπάρχει ανθρώπινη κατάσταση ή πάθος που να μην βρίσκει την «ιατρείαν» του μέσα από αυτό το βιβλίο.[1]
Θα εξετάσουμε απόψε, εντελώς συνοπτικά, μια ψαλμική πρόταση