Διότι χωρίς τον παντοτεινό Πατέρα, ο έρωτας του ανθρώπου και αυτός ο ίδιος ο άνθρωπος είναι όντως ομοφυής με το χρόνο άρα και με το θάνατο. Ο χρόνος κάνει το θάνατο περιεχόμενο της επιθυμίας (έρωτα) και έτσι περιεχόμενο του ανθρώπου, ο οποίος μόνον μ’ αυτήν τρέφεται. Δεν είναι καθόλου τυχαίο το ότι την αλήθεια αυτή για την οργανική σχέση μεταξύ του έρωτα και του θανάτου αισθάνθηκε εντονότερα απ’ όλους κατά τους νεώτερους χρόνους, ένας Εβραίος, ο Φρόϋντ[4]. Μόνο με βάση το εβραϊκό υποσυνείδητο, διαμορφωμένο από την ιδέα του φοβερού Γιαχβέ και την Διαβάστε Περισσότερα [...]

Η σχέση της εκφράζεται στους λόγους του Χριστού: «ου ζητώ το θέλημα το εμόν….» (Ιωάν. 5,30). Σ’ αυτό και έγκειται, στην πραγματικότητα, το νόημα της ακολουθίας των Αγίων Πατέρων: η ακολουθία είναι ακριβώς η ταπεινή παράδοση «εαυτών και αλλήλων και πάσης της ζωής ημών Χριστώ τω Θεώ». Διότι καθώς ο Θεός Πατήρ δεν υπάρχει και δεν μπορεί να υπάρχει χωρίς τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα, έτσι και ο άνθρωπος δεν μπορεί να υπάρχει χωρίς το συνάνθρωπο, οι ζώντες χωρίς τους νεκρούς, η μια γενεά χωρίς την άλλη, οι υιοί χωρίς τους πατέρες, οι γονείς χωρίς τα τέκνα. Οι Διαβάστε Περισσότερα [...]

Όλα αυτά είναι ήδη αναπόφευκτα, διότι από την αναγκαιότητα και τη βία μπορεί να γεννηθεί μόνον βία και δουλεία. Αυτό φαίνεται σαφώς και στα πιο σύγχρονα κύματα της οργανωμένης τρομοκρατίας, που στις ημέρες μας προσέλαβε παγκόσμιες διαστάσεις. Η ρίζα αυτού του κακού έγκειται στη δίψα για απελευθέρωση από τον κατακαλύπτοντα εξαναγκασμό, που εμφανίζεται διά μέσου όλων των δομών που υπάρχουν στη σύγχρονη «αστική» κοινωνία. Επίσης, έγκειται στη βαθιά απογοήτευση όσον αφορά στην αποτελεσματικότητα των μέχρι σήμερα επαναστατικών κινημάτων, τα οποία Διαβάστε Περισσότερα [...]

7. Σ’ αυτή τη χαρισματική μέθεξη της θείας πατρότητας και υιότητας έχει τις ρίζες της η αληθινή θεογνωσία μας, η μόρφωσή μας και η κατά Θεόν ζωή μας παραδόθηκαν από τον Πατέρα στον αΐδιο Υιό και από τον Υιό στους φίλους Του, τους αποστόλους και τους αγίους, και μέσ’ από αυτούς σε μας και τους πατέρες μας. Αυτό το μυστήριο φανερώνει και ο ίδιος ο Χριστός με τους λόγους: «Πάντα μοι παρεδόθη υπό του πατρός μου και ουδείς επιγινώσκει τις έστιν ο Υιός, ειμή ο Πατήρ, και τις έστιν ο Πατήρ, ειμή ο υιός και ω εάν βούληται ο υιός αποκαλύψαι» (Λουκ. 10,22). Σε ποιόν Διαβάστε Περισσότερα [...]

Εμείς οι άνθρωποι έχουμε συνηθίσει να σκεπτόμαστε για τον εαυτό μας και την αξιοπρέπειά μας με τις κατηγορίες του πεπτωκότος ανθρώπου, βασισμένες πάνω στο χωρισμό, στην αυταλλοτρίωση, στην ατομικοποίηση, στην αυτάρκεια, στον κατακερματισμό, στον ναρκισσισμό. Η θεία όμως Αγάπη που αποκαλύπτεται εν τω Μονογενή Υιώ και εν τη ολότητι Αυτού, ευρίσκει το πλήρωμά της και την τελειοποίησή της στον Άλλον, αυξάνει δι’ Εκείνου επ’ άπειρον, επειδή είναι ομοούσιος ή μάλλον μία και η αυτή προς την Αγάπη του Πατρός, αφού εξ αυτής γεννήθηκε και μέσ’ από αυτήν Διαβάστε Περισσότερα [...]