Μια μεγάλη αγιορείτικη ηγουμενική μορφή του 20ου αιώνα.
Είναι αδύνατο, τολμώ να πω, να μπορέσει κανείς να απεικονίσει μια τόσο μεγάλη μορφή όπως του αειμνήστου Αρχιμανδρίτη Γαβριήλ Διονυσιάτη (κατά κόσμον Γεωργίου Καζάζη) μέσα σε λίγες σελίδες. Ωστόσο απ΄ όσα γνώρισα, άκουσα αλλά και έζησα από κοντά επιχειρώ να χαράξω μερικές γραμμές επ΄ ευκαιρία των 26 χρόνων από την προς Κύριον εκδημία του.
Γεννήθηκε στο χωριό Μεσενικόλα της Καρδίτσης το 1886 από γονείς ευσεβείς τον Θεοδόσιο και την Κωνσταντίνα, και από μικρός διακρινόταν τόσο για την ευλάβειά Διαβάστε Περισσότερα [...]
Σεπ
05
Αρχιμανδρίτης Γαβριήλ Διονυσιάτης (1886-1983)
Μια μεγάλη αγιορείτικη ηγουμενική μορφή του 20ου αιώνα.
Είναι αδύνατο, τολμώ να πω, να μπορέσει κανείς να απεικονίσει μια τόσο μεγάλη μορφή όπως του αειμνήστου Αρχιμανδρίτη Γαβριήλ Διονυσιάτη (κατά κόσμον Γεωργίου Καζάζη) μέσα σε λίγες σελίδες. Ωστόσο απ΄ όσα γνώρισα, άκουσα αλλά και έζησα από κοντά επιχειρώ να χαράξω μερικές γραμμές επ΄ ευκαιρία των 26 χρόνων από την προς Κύριον εκδημία του.
Γεννήθηκε στο χωριό Μεσενικόλα της Καρδίτσης το 1886 από γονείς ευσεβείς τον Θεοδόσιο και την Κωνσταντίνα, και από μικρός διακρινόταν τόσο για την ευλάβειά Διαβάστε Περισσότερα [...]
Αρσένιος μοναχός Διονυσιάτης (1886-1983)
(Φωτογραφία: Zoran Purger)
Κείμενα μοναχού Θεοκλήτου Διονυσιάτου
Παραγωγή – Επιμέλεια: Ιερομόναχος Εφραίμ Παναούσης για το νυχτερινό ραδιόφωνο της Πειραϊκής Εκκλησίας.
Τα πράγματα δυσκολεύουν όταν το παρουσιαζόμενο πρόσωπο έχει πολύ μεγάλο σε πνευματικότητα και έκταση έργο, ακόμη δε στενεύουν τα όρια, όταν ο λόγος για ένα μεγάλο ιερωμένο, ένα ακέραιο άνθρωπο, ένα σπουδαίο αγιορείτη, ένα σπάνιο πατριώτη, ένα ορθόδοξο και γεννημένο ηγέτη, ένα ενάρετο πνευματικό με φυσικά και επίκτητα χαρίσματα, μια μεγάλη μορφή της Ορθοδόξου Εκκλησίας φωτισμένη με τη χάρη του
Νηπτικός Αυξέντιος Γρηγοριάτης.
Γεννήθηκε το έτος 1893 στην Μάνδρα (Κούντουρα) Ελευσίνος από τον Κωνσταντίνο Κωσταντώνη και την Ευαγγελία. Ήταν Αρβανίτης. Η μακρινή καταγωγή των προγόνων του ήταν από τη μαρτυρική Βόρειο Ήπειρο. Στη βάπτιση τον ονόμασαν Αθανάσιο.
Ήταν πρωτότοκος από άλλα δύο αδέλφια και δύο αδελφές, εκ των οποίων η Αντιγόνη έγινε και αυτή μοναχή με το όνομα Ανυσία. Όταν ο Αθανάσιος ήταν βρέφος, δε θήλαζε τις Τετάρτες και τις Παρασκευές, σαν τον άγιο Νικόλαο, προοιμιάζοντας την μετέπειτα ισόβια εγκράτειά του.
Αγαπούσε την
Ὁσίου Ἀμβροσίου
Τά περιστατικά πού θά διηγηθοῦμε στό ἑξῆς θά ἀναφέρωνται στήν μεταβατική περίοδο πού μεσολάβησε ἀπό τόν θάνατο τοῦ στάρετς Μακαρίου μέχρι τήν ὁριστική ἀνάληψι τοῦ στάρτσεστβο ἀπό τόν π. Ἀμβρόσιο.
Δύο χρόνια μετά τήν ἀπώλεια τοῦ ἑνός μεγάλου σημειώθηκε ἡ ἀπώλεια καί τοῦ ἄλλου. Ὁ Ἡγούμενος Μωϋσῆς φορτωμένος τό βάρος τῶν ὀγδόντα ἐτῶν, γεμᾶτος κόπο καί μόχθο μετέστη στήν χώρα τῆς αἰωνίου ἀναπαύσεως. Ὁ Ἐπίσκοπος ἦρθε ἀπό τήν Καλούγα νά τελέση τήν κηδεία καί νά ρυθμίση τά τῆς ἐκλογῆς τοῦ