*Ένας σύγχρονος ασκητής, συνεχιστής της νηπτικής Θεολογίας και της νοερής προσευχής.
-Έλεγε στον παπα-Διονύσιο τον Μικραγιαννανίτη όταν ήταν νέο καλογέρι: «Για να μείνεις στην έρημο, θα πρέπει να είσαι καλός μάγειρας. Θα μαγειρεύεις φασόλια την Κυριακή και θα τρως μέχρι την Τρίτη.
Την Τετάρτη θα βάλεις λίγο νεράκι και θα τα βράζεις, την Πέμπτη θα βάλεις λίγη ντοματούλα, την Παρασκευή λίγο αλατάκι και νερό, το Σάββατο θα βάλεις και λίγο χυλό από αλεύρι, και την Κυριακή άλλο φαγητό. Έτσι με ένα φαγητό περνάς όλη την εβδομάδα».
Κάποτε είχε χιονίσει Διαβάστε Περισσότερα [...]
Σεπ
03
Ησυχαστής Πετράκης (+1958) – Ένας ασκητής σε μεγάλα μέτρα.
*Ένας σύγχρονος ασκητής, συνεχιστής της νηπτικής Θεολογίας και της νοερής προσευχής.
-Έλεγε στον παπα-Διονύσιο τον Μικραγιαννανίτη όταν ήταν νέο καλογέρι: «Για να μείνεις στην έρημο, θα πρέπει να είσαι καλός μάγειρας. Θα μαγειρεύεις φασόλια την Κυριακή και θα τρως μέχρι την Τρίτη.
Την Τετάρτη θα βάλεις λίγο νεράκι και θα τα βράζεις, την Πέμπτη θα βάλεις λίγη ντοματούλα, την Παρασκευή λίγο αλατάκι και νερό, το Σάββατο θα βάλεις και λίγο χυλό από αλεύρι, και την Κυριακή άλλο φαγητό. Έτσι με ένα φαγητό περνάς όλη την εβδομάδα».
Κάποτε είχε χιονίσει Διαβάστε Περισσότερα [...]
Πριν από πολλά χρόνια ζούσε σε κάποιο χωριό ένας νέος, που από μικρός είχε πόθο να γίνει ασκητής. Υπήρχαν όμως κάποιες δυσκολίες: Ήταν αγράμματος, βραδύγλωσσος, λίγο βραδύνους και με οικογενειακές υποχρεώσεις.
Όμως στην ηλικία των 40 περίπου ετών μπόρεσε να πραγματοποιήσει την κρυφή του αγία επιθυμία. Έφυγε από το χωριό του και περιπλανώμενος από τόπου εις τόπον κατέληξε σ’ένα ερημονήσι, όπου βρήκε ένα γέρο ασκητή που του ανάπαυσε την καρδιά και έγινε υποτακτικός του.
Με έκπληξη λοιπόν παρατηρούσε ότι: όταν προσηύχετο ο Γέροντας
.
Πριν από τρία χρόνια περίπου, δυο προσκυνητές βρέθηκαν στην σκήτη των Καυσοκαλυβίων στο Άγιο Όρος για προσκύνημα. Στην αναζήτηση γερόντων μέσα στην σκήτη βρέθηκαν σε ένα φτωχικό κελί, οπού ασκήτευε μόνος του ένας ταπεινός ασκητής.
Χτύπησαν την πόρτα του κελιού του και περιμένανε να τους ανοίξει. Ο ασκητής γεμάτος καλοσύνη τους δέχτηκε μέσα στο κελί του και τους προσέφερε ένα κλασσικό αγιορείτικο κέρασμα.
Στην συνέχεια ξεκινήσανε την συζήτηση γύρω από πνευματικά θέματα, προς ωφέλεια των προσκυνητών. Ταυτόχρονα όλη την ώρα ο ασκητής
Η Λαμπρινή γεννήθηκε το 1918 στο χωριό Αγία Παρασκευή Άρτης. Οι γονείς της Σπυρίδων
Δρίβας και Θεοδώρα ήταν από τους πιο εύπορους του χωριού και είχαν αλλά τρία αγόρια.
Η Λαμπρινή ήταν η μικρότερη, και τ’ αδέλφια της την υπεραγαπούσαν για τον χαρακτήρα της, το ήθος
και την πολύ καλή συμπεριφορά της προς όλους.
Μεγάλωσε με χριστιανικές αρχές. Από μικρή έμαθε να αγαπά τους ανθρώπους και να ζει
σύμφωνα με τον λόγο του Θεού. Τελείωσε μόνο το δημοτικό σχολείο και διάβαζε με πόθο την Αγία Γραφή και άλλα πνευματικά βιβλία.
Για το κοριτσάκι
Πολλοί μπορούν να υπερηφανευθούν για θέσεις ή αξιώματα που κατέχουν, για περιουσίες και υλικά αγαθά που …έχουν στην κατοχή τους, για τις ανέσεις και τις ευκολίες με τις οποίες διαβιούν. Ο αγαπητός όμως αδελφός Γιώργος είχε στην κατοχή του κάτι που ίσως κανείς να μην είχε, ούτε ενδεχομένως θα έχει ποτέ. Μια αληθινή φωτογραφία ενός αόρατου ασκητή από το Άγιον Όρος που τραβήχτηκε πέρυσι το 2014 στην έρημο του Αγίου Όρους τη Μεγάλη Τρίτη, παραμονή του Πάθους του Κυρίου μας.
Σήμερα ο Γιώργος αναχώρησε για τους ουρανούς. Έτσι ξαφνικά και αναπάντεχα