Από το βιβλίο της μοναχής Γαβριηλίας "Γερόντισσα Γαβριηλία: Η Ασκητική της Αγάπης", 15η έκδοση, Εκδόσεις Το Περιβόλι της Παναγίας, www.toperivoli.gr
1. Κάθε τόπος μπορεί να γίνει τόπος Ανάστασης. Φτάνει να ζείς την Ταπείνωση τού Χριστού.
2. Να κοιμάσαι. Φτάνει να είσαι σέ εγρήγορση.
3. Υπάρχουν άνθρωποι που αγρυπνούν για μερικούς, και υπάρχουν άνθρωποι που αγρυπνούν για όλους.
4. Όχι μιά γνώση που μαθαίνεις, αλλά μιά γνώση που παθαίνεις. Αυτή είναι η Ορθόδοξη Πνευματικότητα.
5. Μη θέλεις τα πολλά, τα παραδίπλα σου, ή τα πέρα μακρυά. Αντίθετα Διαβάστε Περισσότερα [...]
Δεκ
18
Γερόντισα Γαβριηλία Λόγια αγάπης
Από το βιβλίο της μοναχής Γαβριηλίας "Γερόντισσα Γαβριηλία: Η Ασκητική της Αγάπης", 15η έκδοση, Εκδόσεις Το Περιβόλι της Παναγίας, www.toperivoli.gr
1. Κάθε τόπος μπορεί να γίνει τόπος Ανάστασης. Φτάνει να ζείς την Ταπείνωση τού Χριστού.
2. Να κοιμάσαι. Φτάνει να είσαι σέ εγρήγορση.
3. Υπάρχουν άνθρωποι που αγρυπνούν για μερικούς, και υπάρχουν άνθρωποι που αγρυπνούν για όλους.
4. Όχι μιά γνώση που μαθαίνεις, αλλά μιά γνώση που παθαίνεις. Αυτή είναι η Ορθόδοξη Πνευματικότητα.
5. Μη θέλεις τα πολλά, τα παραδίπλα σου, ή τα πέρα μακρυά. Αντίθετα Διαβάστε Περισσότερα [...]
Η Γερόντισσα Γαβριηλία ήταν ένας σπάνιος άνθρωπος με απεριόριστη αγάπη προς τον πλησίον. Έλεγε ότι κάποτε οι άγγελοι της είπαν ότι αυτό που μετράει πιο πολύ είναι το ποσόν και το ποιόν της αγάπης που δίνεις στους άλλους χωρίς διακρίσεις!
Κάποτε την είχε χαρακτηρίσει ένας άλλος ιεραπόστολος «κακή χριστιανή», γιατί σε αντίθεση με τους άλλους ιεραπόστολους στην Ινδία, άλλων θρησκειών που γνωρίζανε πολλές ντόπιες διαλέκτους εκείνη δεν ήξερε καμία και μιλούσε μόνο Αγγλικά. Η Γερόντισσα Γαβριηλία του απάντησε ότι ξέρει πέντε γλώσσες: Η πρώτη είναι
Η Γερόντισσα Γαβριηλία Παπαγιάννη, γεννήθηκε στις 2/15 Οκτωβρίου του 1897 (ημέρα εορτασμού των Αγίων Κυπριανού και Ιουστίνης) στην Κωνσταντινούπολη. Ο πατέρας της ήταν εύπορος ξυλέμπορος κι έζησε σε ένα περιβάλλον με πολλές ανέσεις στην Πόλη, στο Φανάρι.
Ήταν ένα χαριτωμένο κοριτσάκι, γεμάτο αγάπη για όλον τον κόσμο. Τις ημέρες που το αρχοντικό των Παπαγιάννη «δεχόταν» η χαρά της μικρής Αυρηλίας (το όνομά της πριν δεχτεί την μοναχική κουρά) έτρεχε αμέσως για ν’ ανοίξει και να υποδεχθεί εκείνη τους επισκέπτες.
Ήταν το τέταρτο και το τελευταίο
Ή αδελφή Παύλα (Παρασκευή Κεμεντζετζίδου), ή κατά σάρκα μητέρα μου, γεννήθηκε στον Πόντο στον χωριό Τάσολούμ το 1911, κοντά στην πόλι Χερέκ Ερπαα. Ό πατέρας της ονομαζόταν Στυλιανός Γεωργιάδης και ή μητέρα της Παρθένα Έλευθεριάδου. Ό πατέρας της, όταν άρχισε ό πόλεμος και ό κόσμος έφευγε στα βουνά, έφυγε και αυτός και δεν γύρισε πια. Ή μητέρα της πήρε τα δύο της κοριτσάκια, την μάνα μου και την κατά τρία χρόνια μικρότερη αδελφή της Ελπίδα και πήγαν στον βουνό. Ήταν πολύ ανδρεία γυναίκα, και βοηθούσε όλον τον κόσμο. Τα παιδιά, όταν έκλαιγαν, για
Γεννήθηκε στο Λαύριο το έτος 1901. Για οικονομικούς κυρίως λόγους ή οικογένεια της κατά τη δεκαετία 1910-1920 μετακόμισε εις την Αθήνα. Από νεαρότατη ηλικία αφοσιώθηκε στον Νυμφίο της ψυχής της Χριστόν, μαθητεύουσα παρά τούς πόδας του ονομαστού Πνευματικού και κυκλάρχου των Αθηνών, του φιλομονάχου πρωτοπρεσβυτέρου Αγγέλου Νησιώτη. Παρακολουθούσε επιμελώς τα μαθήματα εις τα κατηχητικά σχολεία του Οσίου Πατρός Αγγέλου και διεκρίθη ενωρίς διά τα πάμπολλα πνευματικά της χαρίσματα έτσι ώστε να τής ανατεθεί ή διεύθυνσις των Κατηχητικών Σχολείων