Όταν η Εκκλησία μας προβλέπει νηστεία, το κάνει σε περιόδους, για έντονη πνευματική εργασία και ψυχοσωματική προετοιμασία για τον εορτασμό μεγάλων, κοσμοσωτήριων γεγονότων και εορτών,
όπως και η εορτή της Σαρκώσεως Του Θεού Λόγου και την Γέννηση Του Θεανθρώπου, «στην Μητρόπολη των Εορτών», όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο μεγάλος Πατέρας της Εκκλησίας μας, που εορτάσαμε στις 13 Νοεμβρίου, τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο, Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως.
Από τις 15 Νοεμβρίου έως τις 17 Δεκεμβρίου (κατ’ άλλη παράδοση εώς τις 12 Δεκεμβρίου) νηστεύουμε Διαβάστε Περισσότερα [...]
Δεκ
17
Ο αγώνας ώστε να κάνουμε φάτνη την καρδιά μας π.Αντώνιος Χρήστου
Όταν η Εκκλησία μας προβλέπει νηστεία, το κάνει σε περιόδους, για έντονη πνευματική εργασία και ψυχοσωματική προετοιμασία για τον εορτασμό μεγάλων, κοσμοσωτήριων γεγονότων και εορτών,
όπως και η εορτή της Σαρκώσεως Του Θεού Λόγου και την Γέννηση Του Θεανθρώπου, «στην Μητρόπολη των Εορτών», όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο μεγάλος Πατέρας της Εκκλησίας μας, που εορτάσαμε στις 13 Νοεμβρίου, τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο, Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως.
Από τις 15 Νοεμβρίου έως τις 17 Δεκεμβρίου (κατ’ άλλη παράδοση εώς τις 12 Δεκεμβρίου) νηστεύουμε Διαβάστε Περισσότερα [...]
Μπήκαμε πλέον στην σαρακοστή των Χριστουγέννων.
Η χαρά μας είναι μεγάλη και βαθιά, διότι εγγίζει η μεγάλη εορτή των Θεοφανείων, της φανέρωσης του Θεού στον κόσμο μας με σάρκα και οστά.
Όλη αυτή η πνευματική χαρά και οι εκφράσεις της μπορεί να μοιάζουν σκανδαλιστικές, γιατί παντού επικρατεί η θλίψη, η αβεβαιότητα, η κυνική απελπισία, η ανθρώπινη πραγματική δυστυχία.
Και όμως!
Έχουμε δικαίωμα να πανηγυρίζουμε. Γιατί ορθοδόξως δεν συγχέουμε την ευδαιμονιστική ψεύτικη χαρά των εορτών με την μυστική αναφαίρετη και αυξανόμενη πνευματική χαρά πού
Στο νησί μας, η αυστηρή νηστεία των Χριστουγέννων, δεν ξεκινά στις 17 , όπως στα περισσότερα μέρη, αλλά από την επομένη του αγίου Σπυρίδωνα, από παλιά παράδοση, πού αγνοώ την προέλευση της.
Τότε παύει η ιχθυοφαγία και όλη η πνευματική προετοιμασία γίνεται πιό εντατική.
Το έχουμε και εμείς συνήθεια, να παύουμε τα μεγάλα κηρύγματα και την ιχθυοφαγία, μαζί με άλλες συνήθειες, είτε ωφέλιμες είτε ανθρώπινες και κοινές. Είναι η σιωπή πριν τα χριστούγεννα.
Τί μπορεί να νιώσει κανείς και τί άλλο μπορεί να κάνει, παρά ευλογημένη σιωπή, μπροστά στο
(Περί λογισμών και παθών)
Μέρος Β΄
Αββάς Κασσιανός,
μία άγνωστη πατερική μορφή της Φιλοκαλίας
Και η διδασκαλία του για την καταπολέμηση των θανάσιμων παθών.
Ο όσιος Κασσιανός, αποτελεί μία εν πολλοίς άγνωστη, αλλά σημαντική πατερική μορφή, που έζησε μάλιστα στην χρυσή περίοδο της Εκκλησίας μας (4ος-5ος αι.) και υπήρξε σύγχρονος των μεγάλων Πατέρων Βασιλείου, Γρηγορίου του Θεολόγου, Ιωάννου του Χρυσοστόμου, του οποίου υπήρξε και μαθητής, κ.ά. Ο όσιος Κασσιανός είναι σπουδαίος για τα ασκητικά του συγγράμματα που περιελήφθησαν στην ''Φιλοκαλία των
Αρχίζοντας να μιλώ για την προσευχή του Ιησού, επικαλούμαι τη βοήθεια του πανάγαθου και παντοδύναμου Ιησού ενάντια στη ραθυμία μου και αναθυμούμαι τα λόγια του δίκαιου Συμεών για τον Κύριο:
«Ιδού ούτος κείται εις πτώσιν και ανάστασιν πολλών εν τω Ισραήλ και εις σημείον αντιλεγόμενον» (Λουκ. 2,34).
Ακριβώς όπως ο Κύριος ήταν και είναι σημείον αληθείας, ένα σημείον αντιλεγόμενο, αντικείμενο αμφισβήτησης και ασυμφωνίας μεταξύ εκείνων πού Τον γνωρίζουν και εκείνων πού δεν Τον γνωρίζουν, έτσι και η προσευχή στο πανάγιο όνομα Του, πού είναι, με την