Η Εκκλησία πάντα εξετάζει βαθύτερα τα πράγματα και πολλές φορές ξέρει ότι κάποια από αυτά έχουν διπλή όψη. Είναι σαν να έχουμε να κάνουμε τις δύο όψεις ενός νομίσματος. Σε αυτή της την προσπάθεια συνδιάζει πολλές φορές εντός αντίθετους όρους και έννοιες για να θεολογήσει και να εκφράσει το νόημα που θέλει να πει. Μία από αυτή την έννοια είναι και η έννοια της χαρμολύπης στην Εκκλησίας.
Είναι μια κατάσταση πολύ δύσκολη να την καταλάβουν όχι μόνο οι εκτός Εκκλησίας, πολλές φορές και οι εντός της Εκκλησίας που είναι όμως αρχάριοι στα πνευματικά. Διαβάστε Περισσότερα [...]
Δεκ
06
Η χαρμολύπη στη ζωή της Εκκλησίας π.Αντώνιος Χρήστου
Η Εκκλησία πάντα εξετάζει βαθύτερα τα πράγματα και πολλές φορές ξέρει ότι κάποια από αυτά έχουν διπλή όψη. Είναι σαν να έχουμε να κάνουμε τις δύο όψεις ενός νομίσματος. Σε αυτή της την προσπάθεια συνδιάζει πολλές φορές εντός αντίθετους όρους και έννοιες για να θεολογήσει και να εκφράσει το νόημα που θέλει να πει. Μία από αυτή την έννοια είναι και η έννοια της χαρμολύπης στην Εκκλησίας.
Είναι μια κατάσταση πολύ δύσκολη να την καταλάβουν όχι μόνο οι εκτός Εκκλησίας, πολλές φορές και οι εντός της Εκκλησίας που είναι όμως αρχάριοι στα πνευματικά. Διαβάστε Περισσότερα [...]
«Σύναξη γιά την Ὀρθοδοξία»
Οἱ παρακάτω τέσσερις εἰσηγήσεις πραγματοποιήθηκαν την 5η Ὀκτωβρίου 2018 στον Ἱ. Ναό Ἁγίας Τριάδος Πειραιῶς ἐντός τοῦ πλαισσίου τῶν δραστηριοτήτων τῆς «Συνάξεως γιά την Ὀρθοδοξία». Ἡ ἔναρξη τῆς παρουσιάσεώς τους ἔγινε μέ τήν εὐλογία τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιῶς κ. Σεραφείμ, ὁ ὁποῖος μεταξύ ἄλλων ἐπεσήμανε πώς «ἡ ἐποχή χαρακτηρίζεται ἀπό την ἀποϊεροποίηση τοῦ ἔθνους μας. Δέν λογαριάζουν ὅτι τό ἑλληνικό ἔθνος εἶναι ὁμόδοξο ὁμόθρησκο, ὁμότροπο, ὁμόγλωσσο, ὅμαιμο. Ἡ ἀντιπάθεια προς τό
ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΚΑΚΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΤΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙKO ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΟ
π. Γεώργιος Δ. Μεταλληνός
Στά τελευταῖα χρόνια προέκυψαν δύο διεκδικήσεις αὐτοκεφαλίας ἀπό Ἐκκλησίες, πού ἐνδιαφέρουν ἂμεσα ἢ ἒμμεσα τήν Ἑλληνική ἢ καί τήν Ἑλληνόφωνη Ὀρθοδοξία. Πρόκειται γιά τήν Ἑλληνική Ἐκκλησία τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς, πού ἀνήκει στήν δικαιοδοσία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καίτήν Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας, πού περιέχεταιστήν Ἐκκλησία τῆς Ρωσίας, ὃπως δηλώνεται στά ἐν χρήσει «Δίπτυχα τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος»(2018). Ὃπως ἡ πρώτη περίπτωση
Εἰσήγηση στή «Σύναξη γιά τήν Ὀρθοδοξία» μέ θέμα:
«Ἡ στάση τοῦ Ἁγίου Ὅρους ἀπέναντι στή ‘Σύνοδο τῆς Κρήτης’»
Πνευματικό Κέντρο Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίας Τριάδος.
Σεβασμιώτατε, σεβαστοί πατέρες, ἀγαπητοί ἀδελφοί καί ἀδελφές ἐν Χριστῷ.
Τό θέμα πού μου ἀνετέθη νά παρουσιάσω ἀπό τά μέλη τῆς «Συνάξεως», ἔχει τίτλο: «Ἡ στάση τοῦ Ἁγίου Ὅρους ἀπέναντι στή ‘Σύνοδο τῆς Κρήτης’». Τό θέμα εἶναι εὐρύτατο, ἔχουν ἐκπονηθεῖ ἄρθρα καί μελέτες ἀπό διάφορους κληρικούς καί μοναχούς, ἁγιορεῖτες καί μή, θεολόγους καί ἐρευνητές καί πολλά ἀπό αὐτά
ΓΙΑΤΙ Η «ΣΥΝΟΔΟΣ» ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ
Ἡ «Σύνοδος» τῆς Κρήτης ἀποτέλεσε ἕνα ἐπώδυνο καί δυσθεράπευτο ἄλγος στό σῶμα τῆς Ἐκκλησίας. Ἄν καί πέρασαν περισσότεροι ἀπό 28 μῆνες ἀπό τήν σύγκλησή της, συνεχίζει νά ταλανίζει τό ἐκκλησιαστικό σῶμα, νά προκαλεῖ σκληρές κριτικές, σοβαρές ἔριδες, σχισματικές καταστάσεις, ἀποτειχίσεις, διωγμούς. Ἀπό τήν ἄλλη πλευρά οἱ ὑπέρμαχοί της βαυκαλίζονται, στρουθοκαμηλίζοντας, πώς ἡ σύγκλησή της ὑπῆρξε «μέγα γεγονός» καί πώς οἱ ἀποφάσεις της