Ο μεγαλύτερος πόλεμος που γίνεται σε κάθε αγωνιζόμενο Χριστιανό είναι ο μετεωρισμός. Παίρνει ο διάβολος το νου μας και τον περιτριγυρίζει όπου αυτός θέλει και ενσπείρει στην καρδία μας, πονηρούς λογισμούς και μολύνει την ψυχήν μας. Από εδώ αρχίζει η ασθένεια της ψυχής. Οι μάταιοι λογισμοί είναι η μεγαλύτερη ταλαιπωρία του συγχρόνου ανθρώπου. Το καλύτερο μέσον αντιμετωπίσεως του μετεωρισμού είναι να αποκρούει κανείς τον μετεωρισμό στο πρώτο στάδιο, που είναι η προσβολή. Τότε η δύναμις του κακού είναι ακόμη μικρή και μπορούμε να την αποδιώξουμε Διαβάστε Περισσότερα [...]

(Απόσπασμα ομιλίας στο Β’ Διορθόδοξο Επιστημονικό Συνέδριο με θέμα: ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΙΩΣΗΦ Ο ΗΣΥΧΑΣΤΗΣ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ – ΦΙΛΟΚΑΛΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ που διοργάνωσαν η Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού  και η  Ι. Μ. Μονή Βατοπαιδίου   στο Ξενοδοχείο Miramare Λεμεσός, 21-23 Οκτωβρίου 2005) ΑΥΤΟΜΕΜΨΙΑ ΚΑΙ ΚΑΥΧΗΣΗ Αρχίζει η πορεία πρακτικά από την Αυτομεμψία! Δεν ήταν η «οίησις» η αρχή της αντίστροφης οδού, της απομακρύνσεως από την Θεία Χάρη, και η αιτία της πτώσεως του ανθρώπου και της εξόδου του από τον Παράδεισο; Τον βοήθησε πολύ η ανατροφή του σε μία απλή και πιστή οικογένεια, Διαβάστε Περισσότερα [...]

Ο νεαρός δόκιμος Φραγκίσκος (μετέπειτα Γέ­ρων Ιωσήφ ο Ησυχαστής, 1897-1959), αν και κατά βάση αγράμματος, εν τούτοις δεν έπαυσε να μελέτα τα συγγράμματα των Πατέρων για βοήθεια και στήριγμά του. Βέβαια, επειδή τον περισσότερο ελεύθερο χρόνο του τον περνούσε με νοερά προσευχή, δεν επιδιδόταν σε εξαντλητικές μελέτες. Πάντως, δεν έπαυσε να μελετά καθημερινά, διότι χωρίς επίμονο και επίπονο ανάγνωση, δε μπορείς να γνωρίσεις την λεπτότητα των λογισμών. Φυσικά η πρώτη του εκλογή ήταν η Αγία Γραφή, ιδίως η Καινή Διαθήκη και οι Ψαλμοί. Τόσο πολύ διαποτίστηκε Διαβάστε Περισσότερα [...]

Επιστολή πρώτη. Περί νοεράς προσευχής Προς νέον ερωτήσαντα περί προσευχής Η πράξις της νοεράς προσευχής είναι να βιάσης τον εαυτό σου να λέγης συνεχώς την ευχή με το στόμα αδιαλείπτως. Εις την αρχήν γρήγορα, να μην προφθάνη ο νους να σχηματίζει λογισμόν μετεωρισμού. Να προσέχης μόνον στα λόγια: «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με». Όταν αυτό πολυχρονίση, το συνηθίζει ο νους και το λέγει και γλυκαίνεσαι ωσάν να έχης μέλι στο στόμα σου και θέλεις όλο να το λέγης. Αν το αφήνης στενοχωρείσαι πολύ. Όταν το συνηθίση ο νους και χορτάση , το μάθη Διαβάστε Περισσότερα [...]

  Το θέμα της μετανοίας είναι εκείνο που πραγματικά μας συγκλονίζει στον βίο του Αγ. Αβραμίου, ο οποίος ήτο πολύ μεγάλος ασκητής. Αυτός είχε κληρονομήσει από τον αδελφό του ένα μικρό κοριτσάκι δύο ετών. Το επήρε και το εμεγάλωσε. Το είχε σε ένα κελλάκι, έξω από αυτό που έμενε ο ίδιος και το υπηρετούσε. Κάποτε αυτό έφυγε. Κάποιος επιτήδειος το παρέσυρε και το έρριξε στην αμαρτία. Αυτό έχασε το θάρρος του και δεν ημπόρεσε να γυρίση πίσω. Και όταν ο Άγιος επληροφορήθηκε στην προσευχή του να το επιστρέψη, μετεχειρίσθη ένα πολύ παράδοξο τρόπο. Αυτός Διαβάστε Περισσότερα [...]