Θα αναφέρω εδώ καί άλλη μία σχετική ιστορία από τον Συναξαριστή, ή οποία αποτελεί παράδειγμα υπα­κοής καί ευλάβειας. Κάποιος άρχοντας ζήτησε έναν νέο από τον γέρο πα­τέρα του για δούλο έναντι αμοιβής. Ό πατέρας λέει στο παιδί: «Παιδί μου Θεόφιλε, σου συνιστώ να πάς καί σου υπόσχομαι ότι θα προκόψεις με την ευχή μου. Μό­νο πρόσεξε δύο πράγματα: πρώτον να είσαι τίμιος στη δουλειά σου, δεύτερον να τηρείς τίς εντολές της Εκ­κλησίας μας καί να εκκλησιάζεσαι τακτικά. Μάλιστα, όσες φορές περνάς έξω από κάποιο ναό μας, να μπαίνεις μέσα, να προσκυνάς Διαβάστε Περισσότερα [...]

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΜΟΥ ΙΩΣΗΦ Αρχιμ.   Εφραίμ Καθηγουμένου Ι. Μονής Φιλοθέου Όταν ακόμη ήμεθα κοντά στον μακαριστό Γέροντα μου Ιωσήφ, πολλές φορές, για να μάς ωφελήσει, έπιανε και μάς εδιηγείτο την ζωή του. Ξεκινούσε από την παιδική ηλικία και λέγοντας μας όσα πράγματα είχε γνωρίσει μάς ωφελούσε πολύ. Μάς έλεγε πράγματα που εμείς δεν εγνωρίζαμε και, όπως απεδείχθη εκ των υστέρων, μάς ωφέλησαν πολύ μετά την αποδημία του για τον άλλο κόσμο. Θα ήθελα να σάς εκθέσω μερικά από αυτά τα πράγματα που μάθαμε ή βιώσαμε κοντά του και προς ιδικήν Διαβάστε Περισσότερα [...]

Το σπήλαιο του Γέροντα Ιωσήφ του Ησυχαστή Θέα από τη σπηλιά του Γέροντα Ιωσήφ του Ησυχαστή. Διακρίνονται το εκκλησάκι του Τιμίου Προδρόμου, η Μικρή Αγιάννα και στο βάθος η Νέα Σκήτη. Δημοσιεύτηκε: 19 Ιαν 2011 Tags: ησυχαστης, σπηλιές, ιωσήφ, γέροντας Διαβάστε Περισσότερα [...]

(απόσπασμα από το βιβλίο: ''Γέρων Ιωσήφ ο ησυχαστής'', τόμος β΄ Πατρικαί Υποθήκαι) Ιωσήφ Μοναχού Διερωτάται κανείς, όταν με αυτού του είδους τα θέματα πρόκειται να ασχοληθεί, πώς θα τα βγάλει πέρα, ή τι είδους συμπεράσματα θα επισημάνει, αφού πρόκειται να πλησίαση στην άβυσσον των βαθέων και σκοτεινών νοημάτων του σατανά, οπού ο γνόφος των ακατονόμαστων του δόλων και πονηριών. Στο βιβλίον του Ιώβ σκιαγραφείται η εικόνα αυτού του δράκοντος. «Τις αποκαλύψει πρόσωπον ενδύσεως αυτού; εις δε πτύξιν θώρακος αυτού τις αν εισέλθοι; πύλας προσώπου Διαβάστε Περισσότερα [...]

Ο μοναχός συνεχίζει το έργο του μάρτυρα. Με το τέλος των διωγμών οι μο­ναχοί αποδεικνύονται οι νέοι χαρισματούχοι, οι οποίοι απαρνούμενοι τον κόσμο εγκαινιάζουν μία διαρκή και ασταμάτητη μαρτυρική ζωή. Αναφέρεται στον βίο του Μεγάλου Αντωνίου  ότι παρά τη θερμή του επιθυμία, δεν αξιώθηκε να μαρτυρήσει. Έτσι αναχωρεί για την έρημο, υποβάλλοντας στον ευατό του ένα άλλο «αιματηρό» μαρτύριο, αυτό της συνειδήσεως. Με το μαρτύριο αυτό οι μοναχοί κάθε εποχής επιζητούν και στοχεύουν στην εν Χριστώ τελείωσή τους. Στην παράδοση της Εκκλησίας μας Διαβάστε Περισσότερα [...]