Ερώτηση: Μέχρι ποιο σημείο μπορεί να φτάσει η υπακοή ενός λαϊκού χριστιανού στον πνευματικό του;
Απάντηση: Να ακόμη μία σημαντική ερώτηση! Η υπακοή δεν είναι πειθαρχία. Στην Ορθοδοξία -την ορθή πίστη- η υπακοή είναι ένα μυστήριο.
Ας με συγχωρήσουν οι αδελφοί θεολόγοι! Η Εκκλησία μας δεν περιορίζει τη χάρη στα επτά μυστήρια- πολλά είναι τα μυστήρια! Αν και τα επτά, ή καλύτερα οκτώ, θα πρέπει να τα ονομάζουμε κεφαλαιώδη μυστήρια. Θα μου πείτε, ποιο είναι το όγδοο; Αν ο γάμος είναι μυστήριο, ο μοναχισμός δεν είναι; Ας θεωρούμε, όμως, αυτά Διαβάστε Περισσότερα [...]
Σεπ
15
Ἐρώτηση: Πάτερ Ραφαήλ Νόικα, μέχρι ποιό σημεῖο μπορεῖ νά φτάσει ἡ ὑπακοή ἑνός λαϊκοῦ χριστιανοῦ στόν πνευματικό του;
Ερώτηση: Μέχρι ποιο σημείο μπορεί να φτάσει η υπακοή ενός λαϊκού χριστιανού στον πνευματικό του;
Απάντηση: Να ακόμη μία σημαντική ερώτηση! Η υπακοή δεν είναι πειθαρχία. Στην Ορθοδοξία -την ορθή πίστη- η υπακοή είναι ένα μυστήριο.
Ας με συγχωρήσουν οι αδελφοί θεολόγοι! Η Εκκλησία μας δεν περιορίζει τη χάρη στα επτά μυστήρια- πολλά είναι τα μυστήρια! Αν και τα επτά, ή καλύτερα οκτώ, θα πρέπει να τα ονομάζουμε κεφαλαιώδη μυστήρια. Θα μου πείτε, ποιο είναι το όγδοο; Αν ο γάμος είναι μυστήριο, ο μοναχισμός δεν είναι; Ας θεωρούμε, όμως, αυτά Διαβάστε Περισσότερα [...]
Απάντηση: Πολύ καλή ερώτηση, αλλά από μόνη της αποτελεί θέμα για μία άλλη ομιλία. Θα προσπαθήσω με λίγα λόγια να πω τα πιο ουσιώδη. Είναι όντως μία καλή ερώτηση, επειδή σήμερα η πνευματική ζωή εκλαμβάνεται ως ένας άνοστος ηθικισμός χωρίς έμπνευση. Όχι, δεν είναι αυτό! Η ηθική είναι μόνο το πρώτο σκαλοπάτι, είναι το πρώτο βήμα στο ξεκίνημα της πνευματικής ζωής.
Κοιτάξτε πόσες φορές στην Καινή Διαθήκη οι απόστολοι μιλάνε για τη νέα εν Χριστώ ζωή, για την «καινήν κτίσιν». Είναι μια ζωή, πραγματικά, εν Πνεύματι. Η πνευματική ζωή είναι η υπέρβαση της
Ερώτηση: Πάτερ Ραφαήλ, αναφέρατε πολλές φορές την αληθινή αγάπη, στην οποία εμπεριέχονται η συγχώρηση, νηστεία, η θυσία. Πώς εξηγείτε το ότι αυτή η αγάπη κατάντησε να γίνει εμπαθής;
Απάντηση: Κάθε άνθρωπος ζητάει την αλήθεια, αναζητά τη ζωή. Ψάχνει να βρει από πού έρχεται και πού πηγαίνει. Θυμάμαι που είχε πει κάποτε ο γέροντας Σωφρόνιος: «Κανένας άνθρωπος δεν θέλει να αμαρτήσει». Και ακούγοντάς το έμεινα έκπληκτος, διότι ήξερα ότι όλοι θέλουμε να αμαρτήσουμε, μόνο που απαγορεύεται. Όμως, πράγματι, δεν είναι αλήθεια! Αυτό που ζητάει ο άνθρωπος
και όμως!!!
το πνευματικό τέκνο του θεόπτου γέροντος Σωφρονίου Σαχάρωφ ,π.Ραφαήλ Νόικα που έζησε στο Έσσεξ της Αγγλίας επι πολλές δεκαετίες δίπλα στον οσιο γέροντα και τωρα ζει ως ερημιτης στα ρουμανικά δάση είναι πολύ καλός γνώστης της ομοιοπαθητικής ,συμφωνα με τον συμμοναστή του π.Σεραφείμ
μάλιστα ο μοναχός Σεραφείμ ,o οποιος έζησε στο μοναστήρι του Εσσεξ μαζι με τον π.Σωφρόνιο για πολλά χρόνια,ομολογεί και την μεγάλη βοηθεια που έλαβε επί πολλά έτη από τον π.Ραφαήλ ο οποίος του χορηγούσε επιτυχώς ομοιοπαθητική θεραπεία για
Μέ πολύ προσευχή πριν τη Θεία Κοινωνία...
«….Εν τω μεταξύ ( διηγείται ο π. Ραφαήλ ) περιπλανήθηκα και σε άλλες αιρέσεις, επειδή δεν είχα συνείδηση τότε σ’ αυτό που είναι η Ορθόδοξη Εκκλησία και δεν καταλάβαινα γιατί υπάρχουν περισσότερες Εκκλησίες.
Πίστευα ότι λίγο πολύ όλες συμφωνούν μέχρις ενός σημείου και αυτό είναι αλήθεια.
Αλλά αυτό που συγκεκριμένα δεν μπορούσα να καταλάβω ήταν η Θεία Κοινωνία μέσα στην Ορθόδοξη Εκκλησία.
Πίστευα ότι είναι ένα σύμβολο, (θαυμάσιο έτσι; το ψωμί σαν σώμα και το κόκκινο κρασί σαν αίμα). Ήμουν έτοιμος