
Η
αίσθηση, την οποία επιφέρει η χάρη της μνήμης του θανάτου, μπορεί να
ενταθεί σε τέτοιο βαθμό, ώστε όλη η ιστορία και τα γεγονότα του
σύμπαντος να φαίνονται ως ονειρικός αντικατοπτρισμός και κακός εμπαιγμός
του ανθρώπου, γιατί πουθενά δεν υπάρχει η αυθεντική ζωή, αντιθέτως,
παντού βασιλεύει ο θάνατος. Στην ουσία όμως είναι ο άνθρωπος που
φωτίζεται, ώστε να δει την πνευματική του κατάσταση, από την οποία
απουσιάζει η ζώσα αιωνιότητα του Θεού. Πείθεται ότι με τον προσωπικά του
θάνατο πεθαίνουν όλα όσα συνέλαβε ως τότε η συνείδησή του, ακόμη
Διαβάστε Περισσότερα [...]