Συνεχίζουμε σήμερα τη δημοσίευση αποσπασμάτων από την Ομιλία του κ. Σ. Κεμεντζετζίδη στη Νάξο σχετικά με τον οσιακό βίο του...
Συνεχίζουμε σήμερα τη δημοσίευση αποσπασμάτων από την Ομιλία του κ. Σ. Κεμεντζετζίδη στη Νάξο σχετικά με τον οσιακό βίο του μακαριστού γ. Φιλοθέου Ζερβάκου. Στο σημερινό απόσπασμα περιλαμβάνονται αναμνήσεις του γέροντος από θαυμαστά γεγονότα που εβίωσε και μαρτυρίες ανθρώπων που τον γνώρισαν εκ του σύνεγγυς.
Εξαίσιο γεγονός
(… Όταν το 1924) επήγα σε προσκύνηση των Αγίων τόπων, μου συνέβη το εξής γεγονός Κάποια Διαβάστε Περισσότερα [...]
Σεπ
15
Θαύματα & μαρτυρίες από το βίο του γ. Φιλοθέου Ζερβάκου
Συνεχίζουμε σήμερα τη δημοσίευση αποσπασμάτων από την Ομιλία του κ. Σ. Κεμεντζετζίδη στη Νάξο σχετικά με τον οσιακό βίο του...
Συνεχίζουμε σήμερα τη δημοσίευση αποσπασμάτων από την Ομιλία του κ. Σ. Κεμεντζετζίδη στη Νάξο σχετικά με τον οσιακό βίο του μακαριστού γ. Φιλοθέου Ζερβάκου. Στο σημερινό απόσπασμα περιλαμβάνονται αναμνήσεις του γέροντος από θαυμαστά γεγονότα που εβίωσε και μαρτυρίες ανθρώπων που τον γνώρισαν εκ του σύνεγγυς.
Εξαίσιο γεγονός
(… Όταν το 1924) επήγα σε προσκύνηση των Αγίων τόπων, μου συνέβη το εξής γεγονός Κάποια Διαβάστε Περισσότερα [...]
Οι ψυχές των ανθρώπων, όσο είναι μολυσμένες από την αμαρτία, και σκοτεινές από τα πάθη, δεν μπορούν να δουν ούτε ή μία την άλλη, ούτε τον εαυτό τους. Εάν όμως μετανοήσουν και γίνουν καθαρές και γίνουν όπως πλάσθηκαν από το Θεό κατά τη δημιουργία του κόσμου, τότε βλέπουν από μακριά και πολύ καθαρά τις τρεις τάξεις που αμέσως τώρα αναφέρω: δηλ. την τάξη των δαιμόνων, που είναι κατώτερη τους, την ανώτερη, των αγγέλων, και την ανθρώπινη, αφού οι ψυχές βλέπουν η μια την άλλη. Και μη νομίσεις ότι αλλοιώνονται οί ψυχές, και ότι παίρνουν σωματική μορφή, και
Μοναχού Μωϋσέως Αγιορείτου
Ο Γέροντας Γαβριήλ Καρουλιώτης (+1968) υπήρξε αυστηρός ασκητής τών Καρουλίων, άνθρωπος βαθειάς μετάνοιας, βίας κι αγωνιστικότητος. Φίλος θερμός τής μελέτης τών ασκητικών πατέρων, εχθρός τής οκνηρίας, αετός υψιπέτης, κατά τον άγιο Εφραίμ τον Σύρο, ώς ακτήμων, εραστής τής ησυχίας, ευφρόσυνος ησυχαστής, ένδοξος άδοξος, κατά τον άγιο Γρηγόριο τον Θεολόγο. Σκληρός στον εαυτό του, νηστευτής, φυγόκοσμος, ως στρουθίον. Δεν περπατούσε, όταν περπατούσε, στα κακοτράχαλα μονοπάτια, αλλ’ ήταν σαν να πετούσε, λιπόσαρκος, προσευχόμενος,
Ο άγιος γέροντας Θεοφύλακτος ως “Δικαίος” το 1960
Τα μεγάλα μοναστήρια του Αγίου Όρους παλαιά, είχαν πολλούς εργάτας. Πολλοί έρχονταν δια τον επιούσιον και μόνο και είναι ζήτημα αν περίσσευε να στείλουν και κάτι στην οικογένεια τους. Η φτώχεια έφερνε και την κακομοιριά και συχνά μεταξύ των εργατών υπήρχαν παρεξηγήσεις. Έτσι σε ένα αγιορείτικο κοινόβιο, από πειρασμό; ζήλεια; φθόνο; ποιος ξέρει; Ένας εργάτης έκλεψε από έναν άλλο συνεργάτη του ένα τσουβάλι αλεύρι που θα το είχε προφανώς για να το στείλει στην οικογένεια του. Στενοχωρημένος τότε