Περί ἀπαρνήσεως κόσμου καί ἀποχῆς τῆς πρός τούς ἀνθρώπους παρρησίας ( β’ μέρος )

ΑΣΚΗΤΙΚΑ ΑΓΙΟΥ ΙΣΑΑΚ ΤΟΥ ΣΥΡΟΥ
ΛΟΓΟΣ Β’
Περί παρνήσεως κόσμου
καί ποχς τς πρός τούς νθρώπους παρρησίας
( β’ μέρος )….συνέχεια
 
26b78-cea0cea1ce9fcea3ce95cea5cea7ce97 

 

Ὀνείδιζε λοιπόν πάντοτε τον ἑαυτόν σου, ἀδελφέ, καί λέγε· ἀλλοίμονον εἰς σέ, ὦ ἀθλία ψυχή! ἐπλησίασεν ὁ ἐκ τοῦ σώματός σου ἀποχωρισμός, διατί εὐχαριστῆσαι εἰς ἐκεῖνα, τά ὁποῖα σήμερον μέλλεις νά ἐγκαταλείψῃς, καί νά στερηθῇς τήν θεωρίαν αὐτῶν εἰς τούς αἰῶνας;
πρόσεχε, ὦ ψυχή, εἰς τόν ἑαυτόν σου, καί συλλογίζου τά ὅσα ἔπραξας, καί πῶς ἔπραξας αὐτά, καί ποῖα εἶναι, καί μετά τίνος ἐπέρασας τάς ἡμέρας τῆς ζωῆς σου, ἤ ποῖος ἐδέχθη τόν κόπον τῆς ἐργασίας τῆς πνευματικῆς σου γεωργίας, καί τίνα εὐχαρίστησας διά τῆς πάλης σου, ἵνα ἐξέλθῃ εἰς ἀπάντησίν σου ἐν καιρῷ τῆς ἐντεῦθεν ἐκδημίας σου· ποῖον δέ εὐχαρίστησας ἐν τῇ ὁδῷ τῆς ζωῆς σου, ἵνα ἀναπαυθῇς ἤδη εἰς τόν λιμένα αὐτοῦ; τίνος δέ χάριν ἐκακοπάθησας κοπιάζουσα, ἵνα φθάσῃς ἤδη εἰς Αὐτόν μετά χαρᾶς;
ποῖον ἀπέκτησας φίλον εἰς τόν μέλλοντα ἀιῶνα, ἵνα σέ ὑποδεχθῇ ἐν καιρῷ τοῦ ταξειδίου σου; εἰς τίνος χωράφιον ἐδούλευσας, καί τίς εἶναι, ὄστις μέλλει νά πληρώσῃ τόν μισθόν σου ἐν τῇ δύσει τοῦ χωρισμοῦ ἐκ τοῦ σώματός σου;
Ἄντονυ Μπλούμ
Σύ, ὦ ψυχή, ἐξέτασον σεαυτήν, καί βλέπε πρός ποίαν γῆν εἶναι ἡ μερίς σου· καί ἄν διέβῃς τό χωράφιον τῶν ἁμαρτιῶν σου, τό ὁποῖον καρποφορεῖ πικρίαν είς τούς δουλεύοντας αὐτό· κράξον καί βόησον μετά κλαυθμοῦ καί στεναγμοῦ καί ἀδημονίας ἐκεῖνα τά λόγια, τά ὁποῖα ἀναπαύουσι τόν Θεόν σου περισσότερον ἀπό τάς θυσίας καί τά ὁλοκαυτώματα·
ἄς ἀναβρύῃ τό στόμα σου παραπονητικάς φωνάς, εἰς τάς ὁποίας εὐφραίνονται οἱ Ἅγιοι Ἄγγελοι· πλύνε τάς παρειάς σου μέ τά κλαύματα τῶν ὀμμάτων σου, ἵνα ἀναπαυθῇ εἰς σέ τό Ἅγιον Πνεῦμα, καί καθαρίσῃ τόν ρύπον τῆς κακίας σου· καταπράϋνον διά τῶν δακρύων τόν Κύριόν Σου, ἵνα ἔλθῃ καί πρός σέ· ἐπικαλοῦ τήν Μαρίαν καί Μάρθαν, ὅπως σέ διδάξωσι πενθικάς φωνάς·
βόησον πρός τόν Κύριον, καί εἰπέ.
Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν, ὅστις ἔκλαυσας ἐπί Λαζάρῳ, καί ἔχυσας δάκρυα λύπης καί συμπαθείας ἐπάνω εἰς αὐτόν, δέξαι τά τῆς πικρίας μου δάκρυα· ἰάτρευσον διά τῶν ἁγίων Σου τάς ψυχικάς μου πληγάς·
διά τοῦ Τιμίου Σου αἵματος καθάρισόν μου το αἷμα, καί ἕνωσον τήν εὐωδίαν τοῦ  ζωοποιοῦ Σου σώματος τῷ σώματί μου· ἡ χολή, τήν ὁποίαν παρά τῶν ἐχθρῶν ἐποτίσθῃς, ἄς γλυκάνῃ τήν ψυχήν μου ἀπό τήν πικρίαν, τήν ὁποίαν ὁ ἀντίδικός μου διάβολος μ’ ἐπότισε· τό πανάγιόν Σου σῶμα, τό ὁποῖον ἐτανύσθη ἐπί τοῦ Σταυροῦ, ἄς ἀναπτερώσῃ πρός Σέ τόν νοῦν μου, ὅστις ἐσύρθῃ κάτω ὑπό τῶν δαιμόνων· ἡ παναγία Σου κεφαλή, τήν ὁποίαν ἔκλινας ἐπί τοῦ Σταυροῦ, ἄς ὑψώσῃ τήν κεφαλήν μου, τήν περιϋβρισθεῖσαν ὑπό τῶν ἀντιπάλων δαιμόνων·

αἱ πανάγιαί Σου χεῖρες, αἱ καθηλωθεῖσαι ὑπό τῶν παρανόμων ἐν τῷ Σταυρῷ, ἄς μέ ἀναβιβάσωσι πρός Σέ ἐκ τοῦ χάσματος τῆς ἀπωλείας, καθώς ὑπεσχέθη το πανάγιόν Σου στόμα· τό πρόσωπόν Σου, τό δεξάμενον ραπίσματα καί ἐμπτύσματα ὑπό τῶν καταράτων Ἰουδαίων, ἄς μοῦ λαμπρύνῃ τό πρόσωπον, τό ὁποῖον ἐμολύνθη ἀπό τάς ἁμαρτίας· ἡ ψυχή Σου, τήν ὁποίαν ἐπί τοῦ Σταυροῦ ὑπάρχων, παρέδωκας εἰς τόν Πατέρα Σου, ἄς μέ ὁδηγήσῃ πρός Σέ διά τῆς χάριτός Σου·

Share Button